Robótkowe bajdurzenie

121. Lumpek

2012-03-04T13:00:00.001+01:00

Od dłuższego czasu w moim domu jest puchatkowe szaleństwo. "Kubukapka"* rządzi :) Czytamy książeczki o Kubusiu, oglądamy bajki o Kubusiu itd. Jednak najulubioną (jak mówi Puchatek) bajką jest "Kubuś i Hefalumpy". No to i Wojtek ma wreszcie swojego ukochanego Lumpka. Powstanie z tego poszewka na podusię, tylko podusię trzeba najpierw kupić.

* Kubuś Puchatek w języku Wojtka ;)

Postanowiłam pierwszy raz wziąć udział w zabawie Twórczy weekend :)

120. Wymarzony zakup - calówka

2012-03-01T18:01:00.000+01:00

Ferie się skończyły a na blogu cisza. Prac kilka powstało, tylko ze zrobieniem zdjęć nie po drodze ostatnio. Koniec ferii, powrót do domu, ledwo się z tym całym zamieszaniem uporaliśmy a dostaliśmy wiadomość o śmierci osoby z rodziny. Jakoś na robótki i blogowanie nie było nastroju.
Ale żeby nie przynudzać, napiszę o ostatnim zakupie. Od dawna marzyła mi się miarka krawiecka w calach. Jest przydatna gdy robi się swetry z zagranicznych opisów. Zbierałam odwagę aby poprosić o zakup którąś z blogowych koleżanek mieszkających za granicą, ale zupełnie przypadkiem natknęłam się na nią w Ikei. Cena 1,50 zł
Taki drobiazg a jak bardzo cieszy :)

Z jednej strony centymetry z drugiej cale. I na dodatek jest dłuższa od tych klasycznych miarek dostępnych w pasmanteriach. Ma 2 metry ( 80 cali)

119. Przerwa blogowa

2012-02-11T12:42:00.002+01:00

Ogłaszam przerwę blogową. Wyjeżdżam na ferie i nie będę mieć dostępu do internetu.

Nie zdążyłam pochwalić się nowymi robótkami, ale nadrobię po powrocie.

Do poczytania po feriach :)

118. Co nosiła prawdziwa dama?

2012-02-09T14:43:00.001+01:00

Co dawniej nosiły damy a czego nie pokazywano światu? No oczywiście PANTALONY. A jako, że chcę z Cami prawdziwą damę w starym stylu zrobić, pantalonów nie mogło zabraknąć. Oto więc i są. Z kawałka białego batystu i bawełnianej koronki. :)

Pantalony na szczęście były już szyte na maszynie ;)
Zdradzę, że teraz pracujemy z Cami nad stelażem do krynoliny. Dobrze, że jest szczuplutka to szycie gorsetu nam odpadło ;)

c.d.n.

117. Imieninowy prezent

2012-02-08T20:08:00.001+01:00

Jako, że od lat sama kupuję sobie prezenty imieninowe, w tym roku również byłam sobie sponsorem. Powiększyłam kolekcję lalek o dwa egzemplarze: serię lalek postaci filmowych powiększyła królowa Amidala, natomiast "stadko" Tonnerek powiększyło się o Cami "Knave of Hearst". Laleczka limitowana do 250 sztuk. Przyleciała do mnie idealnie w dzień imienin.

Tyle, że dość skąpo odziana. Laleczka ma trochę inne ciałko niż pozostałe posiadane przeze mnie lalki Roberta Tonnera, więc ani ubranka ani buty innych lalek nie pasowały. Cami trzeba obszyć. Projekt już jakiś wymyśliłam, ale wykonanie zajmie trochę czasu.

Na początek z elastycznej koronki i ozdobnej gumki powstały pończoszki (ponoć od nóg najłatwiej się przeziębić ;) ).

Pończoszki szyłam całkowicie ręcznie. Oj, odzwyczaiłam się. Łatwo przyzwyczaić się do maszyny do szycia. Ale wszystkiego na maszynie uszyć się nie da.

c.d.n.

116. Rękawice kuchenne - tutorial

2012-02-02T11:10:00.001+01:00

Koleżanka poprosiła mnie wczoraj o zrobienie tutoriala przy najbliższym szyciu spodni. Przypomniało mi się, że kiedyś, dawno temu robiłam dla niej tutorial z szycia rękawic kuchennych. Znalazłam dzisiaj te zdjęcia w starym albumie na picassie, z myślą, że może jeszcze komuś się przydadzą.
1. Co nam będzie potrzebne:
- papier do zrobienia formy,
- ocieplina,
- materiał zewnętrzny (u mnie jest to bawełna)
- coś do środka rękawicy - u mnie bawełniana surówka (surówkę przed szyciem należy zdekatyzować, żeby po praniu gotowej rękawicy nie było niespodzianek - lubi się kurczyć)
- lamówka
2. Na papierze obrysowujemy kontur dłoni z zapasem

3. Wycinamy z obu materiałów oraz ociepliny

4. Kładziemy warstwami: spód, ocieplina, wierzch, spinamy szpilkami lub fastrygujemy i pikujemy.

Linie pikowania można sobie narysować spieralnym mazakiem albo korzystać z udogodnień w jakie wyposażona jest maszyna

5. Po przepikowaniu zszywamy rękawice. Jeśli chcemy, przed zeszyciem na wierzchniej stronie możemy naszyć jakieś ozdobniki. Po zszyciu wywracamy rękawice na prawą stronę.
6. Wykańczamy brzeg lamówką. Lamówkę przyszywamy najpierw z prawej, czyli wierzchniej strony rękawicy

potem przekręcamy i od lewej strony podszywamy ręcznie, albo stębnujemy po prawej stronie tak, aby ścieg złapał lamówkę od spodu. Jeszcze został nam do zrobienia wieszaczek

I rękawice gotowe :)

115. Mężowski sweter

2012-01-31T09:34:00.000+01:00

Od kilku dni dłubię sweter dla męża. I dziwnie mi się robi. Przyzwyczaiłam się do miękkich włóczek a ta przypomina trochę sznurek. No ale robię. A wzór wybraliśmy taki:

O dziwo kolor na zdjęciu wyszedł idealny (zdjęcie bez lampy). No ale i za oknem jasno. Wyszło piękne słoneczko. Szkoda tylko, że do słoneczka jako gratis dodano 22 stopnie mrozu ;)
Włóczka tweed Nordkap 60 Zitrona. Połowy przodu jeszcze nie zrobiłam a 10 deko już poszło. Mało wydajna jest. Kupiłam 80 deko i nie wiem czy wystarczy.

114. Odrobina szydełka

2012-01-30T15:49:00.001+01:00

Ostatnio intensywnie szukam wzoru na komplet serwetek do kawy. Jak znajdę jakiś fajny wzór to robię próbkę. No i w ten oto sposób powstały dwie serwetki. Jeszcze nie krochmalone, bo będę krochmalić hurtem jak już zrobię ten zaplanowany komplet.

Niestety są za małe, więc pozostaną w pojedynczych egzemplarzach. Mniejsza zamieszka na stoliku lalek a większa pewnie skończy w spiżarni jako kapturek na mniejszy słoik. Oba wzory mi się podobają, ale muszę kupić grubsze nici. W domu zostały niestety tylko cienizny niewiele grubsze od nici maszynowych. Zresztą lista zakupów w pasmanterii i tak jest spora. Skroiłam sobie spodnie i uszyć ich nie mogę bo brakuje suwaka, guzika i kawałka podszewki na wkład do kieszeni. A tu znowu dzieci chore i z domu nie wyjdę.
Z braku potrzebnych materiałów zabrałam się wreszcie za sweter dla męża. Na poprzednim wzorze poległam. Na szczęście mąż zaakceptował inny wzór ;)

Miałam w tym roku liczyć przerobione nici. No ale jak policzyć nici w tych serwetkach? Nie mam pojęcia ile zużyłam. Trzeba wyrobić motek do końca. I dlatego właśnie prawdopodobne jest, że w najbliższym czasie powstanie trochę serwetek na słoiki.

113. Torebkowa robótka, czyli robótkowanie w miejscach publicznych ;)

2012-01-23T12:50:00.000+01:00

Jako, że szkoda mi czasu na "nicnierobienie" i już dawno przestałam się wstydzić, że mnie za dziwaczkę wezmą, zawsze noszę w torebce druty lub szydełko. Oczywiście torebkowa robótka musi być niezbyt duża i skomplikowana, bo wtedy byłaby niewygodna. Poza domem więcej robię latem, kiedy spędzam z dziećmi dużo czasu w parku lub w piaskownicy. Późną jesienią i zimą jest z tym nieco gorzej. Poza domem robótkuję tylko we wtorkowe popołudnia, kiedy Michał jest na zajęciach w Centrum Kultury a zajęcia trwają zbyt krótko, żeby opłacało się wracać do domu. Robótki więc nie przybywa zbyt dużo. Zaczęłam się zastanawiać czy z robótki torebkowej nie powinna stać się robótką domową bo zanim ją skończę to będzie "po ptokach". A co robię? Szal z włóczki wygranej w candy w Zagrodzie. Na dzisiaj mam tyle:

112. Latka lecą

2012-01-22T11:40:00.000+01:00

Nie macie wrażenia, że czas płynie coraz prędzej? Niedawno szyłam Michałowi strój na jego pierwszy bal karnawałowy w przedszkolu. Wczoraj był na kolejnym już swoim balu, tylko, że nie przedszkolnym a szkolnym. Ale na bal zaproszone było również rodzeństwo. Tak więc moi synkowie poszli obaj. Dla Wojtka stroju nie szyłam. Wyciągnęłam z szafy pierwszy strój Michała. Co prawda był na Wojtka troszkę za duży, bo Michał był o cały rok starszy kiedy szedł na swój pierwszy bal, ale i tak prezentował się dobrze.
Tak wczoraj wyglądali

A tak wyglądał Michał, kiedy mu szyłam ten kostium:

Lubię szyć kostiumy. Szkoda tylko, że Michał już nie chce chodzić w szytych ubraniach. Woli mieć sklepowe, takie jak mają koledzy.

111. Smęcenie zimowe i troszkę haftu

2012-01-19T16:30:00.001+01:00

Dawno nie pisałam. Jakoś nie mam ostatnio nastroju do pisania. Pogoda sprawia, że nastrój spada poniżej akceptowalnego poziomu. Nic mi się nie chce. Ani pisać ani robótkować. Chociaż z tym ostatnim to tak nie do końca. Coś robię, ale o wiele mniej niż zwykle. Do tego 7 stycznia minęło 5 lat odkąd zaczęłam pisać blog. I tak mi się jakoś na wspominki zebrało. Pamiętam pierwsze fora robótkowe: Hafciki, Kaiem, Kaan - tych miejsc już nie ma. Pamiętam swój pierwszy album internetowy - założyłam go sobie kiedyś na urodziny na 7ya. Też już go nie ma. Ciekawe ile czasu przetrwają blogi? Człowiek się do czegoś przyzwyczaja, angażuje, a nagle ktoś inny robi "pyk" i tego czegoś już nie ma. Jeszcze rok temu napisałabym, że poznaje się wiele wspaniałych osób, nawiązuje przyjaźnie, ale dzisiaj już nie jestem tego taka pewna. Mieliśmy kiedyś grupę osób, które spotykały się, wspólnie robótkowały, ale tych spotkań też już nie ma. Życie napisało inny scenariusz i każdy poszedł swoją drogą. Szkoda. Brakuje mi tamtych spotkań i tamtych ludzi, bo to ludzie a nie miejsce sprawiają, że chce się gdzieś przychodzić. Gdzie jesteś Stara Gwardio?
Jeśli ktoś dotrwał do tego miejsca to w nagrodę wstawiam zdjęcia haftowanego "goldenka". Wersja z lampą i bez lampy (o moim aparacie chyba też powinnam zacząć myśleć w czasie przeszłym, bo zdjęcia wychodzą coraz gorsze).

Faza na druty się skończyła i chociaż mam zaczętą robótkę "torebkową" to robię ją tylko we wtorki i nie mam ochoty wyciągać jej w inne dni tygodnia. Tylko czekam aż mąż się zacznie intensywniej o sweter upominać. A wena do robótek na drutach poszła sobie w siną dal....

110. Śliwkowy sweter

2012-01-03T20:19:00.001+01:00

Kiepska modelka to i fotografa znaleźć nie może. Wszyscy uciekają gdzie pieprz rośnie ;) No to dobrych zdjęć nie będzie. Nie ma sensu czekać sto lat ze zrobieniem wpisu aż jakieś dobre zdjęcie będzie bo i za 200 lat go nie będzie. Do tego ta wszechobecna ciemność. Nawet w środku dnia siedzę w domu przy zapalonym sztucznym świetle bo jest ciemno. Zdjęcia robione więc w ciemności bez lampy błyskowej. Fason jako tako widać. Na kolor proszę nie patrzeć, bo nawet nie przypomina rzeczywistego. Kolor był nawet dobrze oddany na zdjęciu w netowej pasmanterii, w której kupiłam włóczkę, ale nie ma jej już na stanie, więc podlinkować nie mogę. Zbliżony do prawdy jest kolor na zdjęciu z poprzedniego wpisu.

Sweterek troszkę dziwaczny. Lewy rękaw cały rozpinany, A przynajmniej taki jest w oryginale. Ja poszłam na łatwiznę i zszyłam go guzikami. Gdybym musiała je zapinać to chyba by mnie pokręciło. Pierwszy raz robiłam reglan. Kiedyś sobie ubzdurałam, że w reglanie mi nieładnie i się tej wersji trzymałam. Zdecydowanie za długo. To nie jest ostatni sweter z reglanowymi rękawami. Będą kolejne.
Włóczki poszło mniej niż się spodziewałam, nieco ponad 20 deko Angory RAM, druty 3,5 i 4.
Guziki kosztowały więcej niż włóczka :)
Sweter robiony jest od dołu w kawałkach i zszywany. Tym razem robiłam wg opisu ale gdybym miała go robić drugi raz, to zrobiłabym wcięcie w talii oraz zrobiła troszkę inaczej pod szyją.
Jedyna wada tego swetra jest taka, że nie da się go zmierzyć w trakcie robienia, dlatego trzymałam się ściśle opisu. Zostało mi włóczki na drugi taki sweter ale czy będzie mi się go chciało robić jeszcze raz z podkreśloną talią i innym wykończeniem pod szyją tego nie wiem.
Niewątpliwie największym atutem jest kolor, którego niestety na zdjęciach nie widać.

Co do wzoru na sweter dla męża to chyba go rozszyfrowałam. Próbka długością zaczyna już przypominać szalik ;) Ale, że nowa robótka była mi potrzebna do torebki na dzisiaj to zaczęłam coś innego. Będzie to moim wtorkowym przerywnikiem. Pokażę jak zrobię troszkę więcej, bo niteczka jest cieniutka jak pajęczynka i wolno idzie.

edit:
Krystyno, Anonimie mój kochany, będzie tak jak napisałaś w ostatnim komentarzu (przeczytałam go dopiero po opublikowaniu tego postu). Nie wpadłam tylko na pomysł, żeby pomiędzy 4 prawymi były 4 lewe. Robiłam 2 i to nie było to. Ale na pewno prawe będą cztery i warkocz musi być na dwóch oczkach w co trzecim rzędzie. Na jednym oczku wychodzi kanciasto a dwa przechodzą już płynnie. Jeszcze troszkę centymetrów próbki i wyjdzie to do czego dążę :) Jesteśmy na dobrej drodze. Dziękuję :)

109. Nowy rok, nowe plany....

2012-01-02T12:29:00.001+01:00

No i mamy kolejny rok. Robótkowo nie jest źle. Pokończyłam wszystkie projekty zaczęte w poprzednim roku za wyjątkiem obrazu GK. Ale on się akurat nie liczy, bo to są wzory na lata pracy. Zadowolona jestem, że nie mam rozgrzebanych robótek na drutach i szydełkach.
Od dawna podobało mi się liczenie zużytych nici, jakie stosuje Lacrima. Tyle, że nigdy na koniec roku licznik nie był wyzerowany. A teraz jest. No to od tego roku zacznę :)
Sweter z angory wyszedł rewelacyjny. Jest leciutki, milutki i cieplutki. Będę w nim chodzić. Lucille zrobiłabyś mi w nim zdjęcie, bo innego fotografa nie znajdę.
Na razie tylko kawałek swetra rozłożonego przy oknie

Nad haftem przysiadłam trochę w Sylwestra i sporo podgoniłam. Jednak Sylwester to dobry wynalazek. Przynajmniej nikt nie marudzi "zgaś wreszcie to światło" i można sobie wyszywać ile dusza zapragnie:)
Na dzień dzisiejszy jest tyle:

Wiele godzin pracy a dalej nie widać co to ma być ;)

A co do planów, to koniecznie muszę zacząć nową robótkę na drutach, bo wtorek się zbliża i znowu będę siedzieć ponad 2 godziny na korytarzu w MDKu i czekać na Michała. Z uwagi na rozmiary krosna haftowanie odpada. Czytanie też odpada, bo będę mieć ze sobą Wojtka ;)
Niestety nie będzie to mężowski sweter, bo pomimo zrobionych kilku próbek wzór nadal mi nie wychodzi. I tutaj prośba do anglojęzycznych. Czy na tej stronie jest coś napisane o możliwości wysłania wzoru mailem? Jak wkładam wzór do koszyka, to pojawiają mi się koszty wysyłki kilkakrotnie przekraczające cenę wzoru. Biorąc pod uwagę jeszcze koszty przewalutowania to suma za wzór przekracza moje możliwości finansowe.

108. Nowe zajęcie

2011-12-28T16:46:00.000+01:00

Sweterek dla mnie prawie skończony. Zostało tylko kupienie i przyszycie guzików. No i znalezienie kogoś kto mi zrobi zdjęcie w gotowym swetrze :) Za chwilę zabieram się za kolejny projekt - sweter dla męża. Wierci mi dziurę w brzuchu już od jakiegoś czasu, więc pasuje wreszcie zrobić. Włóczka już kupiona tylko ze wzorem problem. Znalazłam na ravelry taki sweter.

Niestety bez opisu. Tylko jedna osoba go zrobiła, ale gładkim wzorem. A mnie właśnie o ten wzór chodzi, bo sweter i tak zrobię po swojemu. Ze zdjęcia nie rozgryzę bo za słaba rozdzielczość. Może ktoś ma w swoich zasobach taki wzór i wspomoże? Akurat taki się mężowi spodobał i już.

107. Wesołych Świąt

2011-12-23T13:19:00.000+01:00

Za chwilę najpiękniejsze święta - Boże Narodzenie. Magiczne chwile przesiąknięte cudownymi zapachami przypominającymi dzieciństwo. Ubieranie choinki, oczekiwanie na pierwszą gwiazdkę, śpiewanie kolęd.
Życzę Wam aby ten czas był spędzony z najbliższymi, bez pośpiechu i obowiązków zawodowych, w zdrowiu i szczęściu.

106. Cisza na blogu

2011-12-21T17:28:00.001+01:00

Pomarli wszyscy? Nie, jeszcze żyjemy, chociaż wszelakie wirusy i bakterie zaatakowały nas ze zdwojoną siłą. Czasu na robótki w związku z tym sporo mniej. Ale udało mi się przez ten czas uszyć sobie dżinsy i zrobić prawie połowę swetra. Tylko zdjęcia nie wychodzą. Za ciemno jest. Na balkonie może by i wyszły, ale nie mam tam lustra ;) Dzieci chore, ja chora, mąż się tylko jeszcze trzyma. Przygotowania do świąt zerowe. Planujemy wyjechać ale czy nam się uda? Jeśli tak to z połową apteki pod pachą.

Żeby tak łyso jednak nie było, to jedną fotkę spodni dam. Kolorem proszę się nie sugerować. Jest zupełnie inny niż w rzeczywistości.

105. Bombkowania ciąg dalszy :)

2011-12-11T10:30:00.000+01:00

W piątek byliśmy w szkole na wspólnym robieniu bombek. Bardzo nam się spodobało. Michał był bardzo zaangażowany i naszymi wspólnymi siłami powstała taka oto bombka.

Coś mi mówi, że powstaną następne ;)

104. Co za dzień

2011-12-05T17:03:00.001+01:00

O rany! Co za dzień. Słońce świeciło chyba tylko pół godziny. Ciemno i leje. Na chwilkę przestało, więc chciałam to wykorzystać i poszliśmy odebrać Michała ze szkoły (do szkoły idziemy teraz ok 30 minut piechotą bo krótsza droga w remoncie). Niestety ledwo wyszliśmy z domu znowu lunęło. Na domiar złego wiatr połamał mi parasolkę i zerwał folię przeciwdeszczową z wózka - pourywały się wszystkie troczki. Zmokliśmy jak te przysłowiowe kury i przewiało nas okrutnie. Zapakowałam chłopaków pod kołdrę i zrobiłam gorące kakao. Sama popijam herbatę z sokiem z pigwy zaprawianą nadzieją, że się nie pochorujemy. W tym tygodniu mamy za dużo planów, żeby się pochorować. Jutro z okazji Mikołaja cała klasa jedzie na wycieczkę do fabryki cukierków. We czwartek zamiast lekcji są warsztaty teatralne a w piątek razem z rodzicami mają robić bombki z makietkami w środku. Sama jestem ciekawa tych bombek i chętnie na te zajęcia się wybiorę.

Co do golfiaka to kompletna klapa. Prałam go cztery razy. Za pierwszym razem woda była czarna jak smoła. Za drugim ciut jaśniejsza, ale jeszcze zbyt ciemna, żeby to zaakceptować. Myślę, że jeszcze kilka razy trzeba będzie wyprać zanim będzie można go nosić. A miałam tej włóczki więcej na sweterek dla siebie kupić. Dobrze, że najpierw zaczęłam robić z tej co mam. Oczywiście już jej nie kupię i innym nie polecam (choć w dotyku jest naprawdę rewelacyjna).

Ale żeby nie było, że nic nie robię. Zaczęłam sweterek dla siebie. Nie wiem co mi z niego wyjdzie, bo jest dość skomplikowany i na razie ciągle liczę. Pierwszy raz mi się zdarzyło wyprać próbkę i po wysuszeniu oczka przeliczać. Mam nadzieję, że będzie się nadawać do noszenia. Zdjęcia na razie nie będzie, bo w tych ciemnościach i tak nic nie będzie widać a włóczka ciemna.

A na koniec chciałam bardzo gorąco podziękować Pimposhce. Ty wiesz za co :)

103. Kolejny golfiak

2011-12-04T20:34:00.000+01:00

Kolejna robótka za mną. Tym razem golfiak dla męża. Włóczka Titanic, podwójna nitka, druty 4 i 4,5 mm.
Do włóczki mam mieszane uczucia. W składzie ma 75 % wełny a jest bardzo milutka. Nic nie gryzie. Początkowo byłam nią zachwycona. Cudnie się robiło a dzianinka wychodziła niesamowicie elastyczna. Zachwyt niestety skończył się kiedy odkryłam, że mam dziwny kolor rąk. No ale pierogi z jagodami gotowałam, to pomyślałam, że pewnie od jagód się nie domyły. Kolejnego dnia ręce były idealnie czyste, z jagodami styczności nie miałam a po przerobieniu kilku rzędów znowu na palcach podejrzanie ciemny kolor. Teraz już miałam pewność - włóczka farbuje. Skoro farbuje przy robieniu to przy noszeniu też będzie farbować. A tak mi się ta włóczka podobała. Czy ktoś z niej coś robił? Wszystkie kolory tak farbują czy tylko czarny? Mam nadzieję, że pranie i płukanie w occie pomoże. W przeciwnym wypadku nikt tego nosił nie będzie.

102. Bombki - tutorial

2011-12-01T09:14:00.000+01:00

Kilka osób pytało jak zrobić takie bombki, więc zrobiłam kilka zdjęć podczas pracy.

Potrzebne nam będą:
- styropianowe kule,
- kawałki materiałów,
- nożyczki,
- ostry nóż (ja mam nożyk modelarski),
- tępy nóż (w moim przypadku nożyk do masła),
- wstążki,
- klej (dobry jest magic, bo po wyschnięciu robi się przezroczysty),
- wykałaczki.

1. Zaznaczamy na kuli miejsce cięcia i nacinamy ostrym nożem na głębokość ok. 1 cm

2. Przycinamy kawałki tkanin z dość dużym zapasem

3. Tępym nożem wpychamy materiał w nacięcia na kuli, uważając, żeby materiał się nie pomarszczył.

4. Nadmiar materiału obcinamy. Powinno nam wyjść coś takiego:

5. Powtarzamy tę samą czynność na każdym kawałku kuli

6. Miejsca styków, czyli tam gdzie były nacięcia nie są ładne, więc trzeba je zamaskować. Idealnie nadaje się do tego wstążka. Wstążkę przyklejamy smarując ją bardzo dokładnie klejem. Pomagam sobie w tym wykałaczkami. Należy również uważać, żeby nie zabrudzić materiału. Dlatego polecam klej magic, bo on po wyschnięciu jest przezroczysty i gdyby nam się jednak materiał zabrudził, to nie będzie tego widać. Dużo zależy jednak od materiału, który wybraliśmy. Na niektórych i plamy z przezroczystego kleju będą widoczne, więc trzeba uważać. Posmarowaną klejem wstążkę co kilka centymetrów przypinam szpilkami, żeby się nie przesuwała i przykleiła w dobrym miejscu.

7. Kiedy mam już przyklejoną wstążkę odkładam bombkę na kilka godzin, żeby klej dobrze wysechł. Bombki przeważnie robię wieczorem, więc odkładam je do rana. Szpilek nie wyjmuję.

8. Kiedy klej już dobrze zwiąże, wyjmuję szpilki i montuję zawieszkę. Zawieszkę można również zrobić ze wstążki.

Miłego "bombkowania" :)

101. Zapach lawendy

2011-11-30T17:35:00.000+01:00

Lubicie zapach lawendy? Ja bardzo lubię. Szczególnie lubię kiedy lawendą pachnie pościel i ręczniki. Dlatego wreszcie się zmobilizowałam i uszyłam kilka saszetek i woreczków. I to nie będzie koniec, bo mam jeszcze sporo lawendy, którą trzeba do czegoś przesypać. Saszetki i woreczki szyłam tak, żeby można było lawendę wymienić kiedy zwietrzeje, czyli w środku są drugie (tym razem jednorazowe) woreczki napełnione suszem.

Na nowym blogu jest już ponad 100 postów. Ciekawe ile ich napisałam łącznie na obu blogach? Szkoda, że na starym blogu nie numerowałam wpisów.
Chyba czas pomyśleć o jakimś candy?

100. Bluzeczka z Dropsa skończona

2011-11-29T13:09:00.000+01:00

Musiała nabrać mocy urzędowej przed skończeniem. Ale to było do przewidzenia. Za późno zaczęłam ją robić, żeby zdążyć przed końcem wakacji. A potem przestało mi się spieszyć. Poza tym pojawiły się inne - pilniejsze robótki. Ale i ona doczekała się wreszcie skończenia. No i jest. A teraz poleży w szafie oczekując przyszłego lata :)
O ile z bluzeczki jestem zadowolona to ze zdjęć nie. Zrobiłam ich kilkanaście i wszystkie wyszły beznadziejnie. Tak to jest jak nie ma w domu fotografa i trzeba robić zdjęcia w lustrze w ciemnym przedpokoju. Do tego bez lampy błyskowej, bo lampa tak się w lustrze odbijała, że poza błyskiem już niczego nie było widać.

Kolory oczywiście przekłamane :(

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze dotyczące poprzednich wpisów. Sprawiły mi wielką przyjemność :)

99. Zaśnieżyło się

2011-11-27T00:22:00.001+01:00

Postanowiłam wypróbować kordonek ada 15 i stwierdzam, że do gwiazdek nadaje się idealnie.
Przy okazji wypróbowałam wzór Aurelii na sople :)

98. To i owo, czyli robótkowy misz-masz

2011-11-26T12:31:00.000+01:00

Wczoraj przyszła do mnie na chwilkę koleżanka. Pokazałam jej moje bombki a ona mi na to, że ma w domu ścinki satyny i zaraz mi przyniesie. No i przyniosła. A oto co z nich wieczorem powstało.

Dobrze mieć taką koleżankę, prawda? :) W sumie mam już 17 bombek. Zostały mi jeszcze trzy kule. Myślę, że dzisiaj jeszcze coś z nich zrobię. I na tym koniec bombkowania. W mojej "naziemnej" pasmanterii kul już nie ma i nie będzie (taką informację dała hurtownia). A szkoda, bo cena była bardzo atrakcyjna. Były tańsze niż w pasmanteriach internetowych i na allegro. A tam wiadomo dochodzą jeszcze koszty przesyłki.

Oprócz bombek powstała również mała armia szydełkowych dzwoneczków

Z racji tego, że dzisiaj sobota to pospałam sobie troszkę dłużej. Mąż rano poszedł po zakupy i przy okazji kupił najnowsze (grudniowe) "Cztery Kąty". Dawno nie miałam poranka, kiedy pijąc kawę mogłam sobie przeglądać gazetę. Dzisiaj miałam taki luksus. I wpadł mi w oko artykuł

Wygląda na to, że rękodzieło znowu robi się modne :)

Do gazety był dodatek o dekoracjach świątecznych. I tutaj też coś mi się rzuciło w oczy. Popatrzcie na tę gwiazdkę i na jej cenę.

I zrobiło mi się troszkę przykro. Ludzie są w stanie zapłacić tyle za rękodzieło, ale w sklepie. A najlepiej modnym i drogim (nie będę tu nazw sklepów wymieniać, bo kto urządza lub urządzał mieszkanie wie o co mi chodzi). Za taką samą gwiazdkę ale u osoby, która ją zrobiła tyle nie zapłacą. Paradoks? Niestety to rzeczywistość.
W ubiegłym roku miałam taką sytuację. Pewna osoba chciała u mnie zamówić frywolitkowe gwiazdki na choinkę. Podałam jej cenę, której nie zaakceptowała argumentując, że na allegro widziała szydełkowe gwiazdki po 3 złote i myślała, że zrobię jej taniej. No cóż, frywolitka to nie szydełko. W czasie robienia jednej gwiazdki frywolitkowej można zrobić kilka szydełkowych. Przy moich obowiązkach domowych i zawodowych jestem w stanie zrobić jedną frywolitkową gwiazdkę dziennie. Nasza umowa nie doszła do skutku. Ale zastanawia mnie właśnie fakt, że producentów się traktuje prawie jak darmową siłę roboczą. Lepiej dać zarobić właścicielowi sklepu, który rękodzielnika wcale nie traktuje lepiej, ew. sprowadza towar z Chin.

97. Zabombkowałam się

2011-11-25T13:16:00.000+01:00

Przygotowania do Świąt ruszyły wielką parą. Zresztą widać to na wielu blogach. Postanowiłam spróbować zrobić bombki i przyznam się, że mnie wciągnęło. Przy okazji powstało również kilka serduszek z materiału. Również będą zdobić choinkę.

96. Koszyczek na pieczywo

2011-11-23T13:16:00.001+01:00

Nadchodzą Święta i czas zacząć myśleć o ozdobieniu świątecznego stołu. Na stole w wigilijny wieczór nie może zabraknąć pieczywa. Można je podać w takim koszyczku. Zresztą pieczywo podane w nim na co dzień równie dobrze smakuje jak i to od święta ;)

Koszyczek wykonany jest z bawełny. Można go prać i prasować bez obawy, że się zniszczy.
Ponieważ uszyłam takich koszyczków więcej niż potrzebuję, kilka z nich będzie można nabyć na Kiermaszu Świątecznym

95. Zapomniana bluzka

2011-11-19T21:16:00.000+01:00

Dzisiaj, wybierając się na spotkanie robótkowe, jak zwykle szukałam ciucha robionego własnoręcznie. Wyciągnęłam więc z szafy bluzkę i pobiegłam na spotkanie. Dopiero po powrocie do domu uświadomiłam sobie, że nigdy jej nie pokazałam na blogu. Sama nie wiem dlaczego. Nadrabiam więc dzisiaj to niedopatrzenie ;) Włóczka sasanka. Nie pamiętam ile poszło. Na drutach robiłam podwójną nitką a szydełkiem pojedynczą.
Bluzeczkę bardzo lubię. Miło się nosi i można ją prać w pralce.

W tym tygodniu chyba najwyższa pora zacząć pokazywać co przygotowałam na kiermasz? Chociaż sama nie wiem. Naoglądałam się dzisiaj takich cudeniek, że wpadłam w kompleksy.

94. Kiermasz Świąteczny w Krakowie

2011-11-18T16:32:00.000+01:00

Kiermasz odbędzie się 27 listopada 2011 (niedziela) w klubie "Borsuczek" przy ul. Borsuczej 12. Wstęp dla odwiedzających jest wolny.
Ja się wybieram :)

93. Czapkowych perypetii ciąg dalszy

2011-11-17T20:12:00.000+01:00

Czapka została spruta i zrobiona od nowa. I nawet włóczki na pompon starczyło :)
Dziecię obiecało, że będzie ją nosić ;)

I chyba będę musiała kolejny komplet wydziergać bo młodszy zabrał starszemu czapkę, założył na głowę i nie chciał oddać. I nawet mu nie przeszkadzało, że czapka mu oczy zasłaniała i nic w niej nie widział. Jemu się podoba i już.

92. Czapkowe perypetie, czyli powiało chłodem

2011-11-15T13:25:00.001+01:00

Nie dość, że powiało chłodem to na blogu powiało pustką. Jakoś nie miałam ostatnio nastroju na pisanie. Wstrętne choróbsko mnie dopadło i wyleczyć się nie mogę. Jestem już trzeci tydzień na antybiotyku i podejrzewam, że prędzej żołądek od łykania leków mi wysiądzie niż choróbsko się ode mnie odczepi.
Ale nie o chorobach miało być. Jakiś czas temu zrobiłam Michałowi czapkę. Nawet o niej pisałam tylko jakoś z aparatem mi było nie po drodze i zdjęcia nie było. Michałowi czapka się podobała a potem przestała mu się podobać no to z ocieplaczem na szyję się wstrzymałam. Czapkę zabrał mąż, bo stwierdził, że jak Michał jej nie chce to on ją będzie nosił. Ale Michałowi się odmieniło. No to wydziergałam mu ocieplacz na szyję i zabrałam mężowi czapkę. Tyle, że czapka teraz jest na niego za luźna, bo mąż ja na swojej głowie rozciągnął. I co ja mam zrobić z tymi moimi facetami?
Czapka idzie do sprucia i zrobię ją od nowa tylko mniejszą. Mam nadzieję, że Michał będzie w niej chodził, bo jak nie, to nie tylko ja się zdenerwuję ;)

Drugi ręcznik do kompletu skończony tylko jakoś się za sfotografowanie zabrać nie mogę. Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze.

Fanturio ja bym na Twoim miejscu nie miała problemu - zrobiłabym i takie i takie ;)

Dompodsosnami na pytanie odpowiedziałam u Ciebie.

91. Koronki i co z nich powstaje

2011-11-06T20:12:00.000+01:00

Dawno mnie nie było na blogu. Ale to nie znaczy, że nic w tym czasie nie robiłam. Już mnie ręce bolą od machania szydełkiem i od szycia. Ale efektów na razie pokazać nie mogę.
Natomiast do napisania tego posta wywołała mnie swoim komentarzem Gackowa. Już wcześniej podejrzewałam, że umie w myślach czytać, ale dzisiaj nabrałam pewności :) Koronki są oczywiście przeznaczone na ręczniki. Ale że ja lubię ręczniki wielgaśne (nie ma nic przyjemniejszego od owinięcia po kąpieli ogromniastym milutkim ręcznikiem) to trochę mi z tym zejdzie. Ten na zdjęciu to ten mniejszy. Większy nadal "się robi". Ręczniki przeznaczone oczywiście do nowego domu (a przeprowadzka tuż tuż - budowa została oficjalnie zakończona i dostaliśmy zgodę na zamieszkanie).

Bardzo dziękuje za wszystkie komentarze.
Dorothea ten schemat był opublikowany w którejś starej Annie. Gdybyś na niego "zachorowała" to skaner posiadam ;)

90. Koronki, ach koronki...

2011-11-01T18:44:00.000+01:00

Stęskniłam się za koronkami, stylem retro itd. Wyciągnęłam więc z kuferka szydełko i zaczęłam nim machać. I jeszcze trochę pomacham bo moja tęsknota za koronkami jest bardzo mocna.

Koronki są z mięciutkiego kordonka. Kiedy skończę robić to co mi siedzi w głowie będę się do nich przytulać ;)

89. A Spring Beauty - cz.3

2011-10-28T11:46:00.000+02:00

Jednak nie mogę robić na drutach. Potrzebna mi znacznie dłuższa przerwa.
Wróciłam więc do mojego "goldenka" i skończyłam pierwszą stronę schematu.
Wstawię więc szybko to co mam i biegnę haftować następną. A odskocznia jest mi bardzo potrzebna, żeby nie zwariować. Michał przywlókł do domu choróbsko. Jemu już lepiej ale do szkoły nie chodzi bo jeszcze bierze antybiotyk. Za to mnie rozłożyło. Czuję się fatalnie a że chłopaki czują się świetnie i siedzą obaj w domu to sobie możecie wyobrazić co się dzieje. A ja nie mam siły, żeby spacyfikować towarzystwo. Co prawda obaj obiecują, że będą grzeczni, ale po kilku sekundach jest znowu to samo.

88. Jesienny liść

2011-10-23T21:05:00.000+02:00

Haft skończyłam już jakiś czas temu, ale nie mogłam go wcześniej pokazać, gdyż obowiązują dwie zasady:
1. najpierw chwalimy się na forum a dopiero później na blogach,
2. na forum chwalimy się tylko w niedziele.
W ubiegłą niedzielę nie miałam czasu na zrobienie zdjęcia, więc musiałam czekać do dzisiaj.
Zdjęcie takie sobie, ale nie umiem fotografować na czarnym tle. Lepszego raczej nie będzie. Haft troszkę poleżakuje w szufladzie, gdyż muszę się wybrać na zakupy tekstylne, aby uszyć to co mi po głowie chodzi. A że dzieci chore, to znowu jestem uziemiona.

87. Wygrałam candy!!!

2011-10-22T21:39:00.000+02:00

Szczęście się do mnie uśmiechnęło i wygrałam candy w Zagrodzie. :)
Paczuszka już do mnie dotarła i miziam się włóczką nieustannie. Nigdy dotąd nie miałam w rękach włóczki o takim składzie (kaszmir z jedwabiem). Pierwszy też raz szkoda mi ją na druty narzucić. Wolę się miziać. No to się jeszcze trochę pomiziam ;)

A czemu mnie tak długo nie było? Bo zrobiłam sobie odwyk. Taki prawdziwy. Początkowo trochę oszukiwałam i chociaż parę rzędów, chociaż kilka krzyżyków chciałam zrobić. W efekcie ręka dalej mi drętwiała. Ale po dłuższym - prawdziwym- odwyku drętwieje znacznie mniej. Czyli możliwe jest, że ją przeforsowałam. Widocznie tym drętwiejącym palcem za mocno drut trzymam. Odwyk przerwałam dzisiaj, bo "na wczoraj" potrzebna była Michałowi nowa czapka. Jak przysiadłam to zrobiłam. Ale fotki będą jutro wieczorem albo w poniedziałek jak mu jeszcze coś na szyję do kompletu wydziergam. Michał chciał mieć czapkę z pomponem ale czy włóczki na pompon wystarczy to się okaże dopiero jak szyjogrzej będzie gotowy. A włóczki nie dokupię. Wzięłam resztki z pasmanterii. Włóczka pewnie była kiedyś na regale, bo nie miała banderolek, ale za to skład (nawet najmniejsza ilość wełny Michała gryzie), grubość i kolor idealny. A tak się kiedyś zarzekałam, że nigdy więcej Puchatki :)

86. Kolejny SAL

2011-10-09T20:23:00.000+02:00

Stan idealny nie może u mnie trwać długo. Zapisałam się na kolejny - tym razem forumowy - SAL. A że zgodnie z zasadami postępy w haftowaniu pokazujemy tylko w niedziele to przysiadłam dzisiaj i zrobiłam sobie relaks z igłą i nitką. I tego mi było potrzeba :) Wyhaftowałam tyle. Mam nadzieję, że wybaczycie jakość zdjęcia, ale mój aparat wybitnie nie lubi fotografować czarnego koloru.

Kanwa 16-tka, mulina DMC.

85. Bluzeczka z Dropsa c.d.

2011-10-08T11:30:00.000+02:00

Powoli ale do przodu. Znowu udało mi się osiągnąć stan idealny, czyli jedna robótka na drutach i jeden haft. Chcę tę bluzeczkę skończyć jak najszybciej bo już mi ręce lecą do czekającej w kolejce angorki. Najgorsze, czyli falbanki za mną. Teraz już prosta praca - robienie bluzeczki w dół na pożądaną długość. Włóczki wystarczy. Bałam się, że falbanki okażą się bardzo włóczkożerne i bluzeczkę będę musiała zrobić krótszą. Projekt polubiłam i podejrzewam, że zrobię jeszcze kilka wariantów tego wzoru.

84. Otulacz

2011-10-05T21:19:00.000+02:00

Otulacz skończyłam w ubiegły weekend ale nie było czasu na zrobienie zdjęcia. Codziennie wracam do domu po zmroku i nawet na myślenie o robieniu zdjęć czasu nie mam. Ale dzisiaj moje starsze dziecko stwierdziło, że zrobi mamusi zdjęcie. A że ostatnio jestem bardzo zapracowana, zmęczona i niewyspana to swojego zdjęcia tu nie pokażę, żeby nikogo nie straszyć. Pokażę sam otulacz sfotografowany przy świetle z żarówki.

Kolor nie mój, więc pójdzie do mamy, ale za to w koszu z włóczkami jest o dwa motki mniej :)

83. Odwyk i...

2011-09-29T19:37:00.000+02:00

... po odwyku. Nie wytrzymałam. Wczoraj byłam na placu zabaw 3 godziny, przedwczoraj ponad dwie. No i jak w takich warunkach robótki z torebki nie wyjąć? Po prostu nie da się. W efekcie połowa otulacza za mną. Zaczęłam drugi (ostatni) motek.

A ręka nadal drętwieje :(

82. Zakupy

2011-09-27T10:42:00.000+02:00

Korzystając z otrzymanego w związku z uczestnictwem w konkursie rabatu, zrobiłam zakupy. Wczoraj przyszła paczka, której zawartość bardzo mnie cieszy, czyli angora ram na sweterek (mam nadzieję, że wszystko nie pójdzie i zostanie jeszcze na szal)

oraz próbnik włóczek i gazetki ze wzorami

Wiem, że wzory z Dropsa udostępniane są w internecie za darmo, ale ja nadal nie mam drukarki a robienie z monitora nie jest zbyt wygodne (już to przerabiałam niestety). Każda z gazetek zawiera kilka modeli, które koniecznie muszę mieć.
Ale kiedy się za robótkowanie wezmę nie wiem. Od czwartku mam problem z lewą ręką. Drętwieje mi dłoń i mały palec. Nie wiem czy przesadziłam z robieniem na drutach, czy to coś poważniejszego. Na razie postanowiłam całkowicie odstawić wszystkie robótki i łykać magnez. Jak to nie pomoże to trzeba się będzie wybrać na pielgrzymkę po gabinetach lekarskich.

I jeszcze jedna sprawa. Od kilku dni mam problem z wchodzeniem na blogi. Program antywirusowy mi je blokuje komunikatem o linkach do zawirusowanych stron. Na swój blog też wejść nie mogłam. Odczekałam cały dzień i niestety musiałam usunąć linki do kilku odwiedzanych przeze mnie blogów. Dzisiaj usiłowałam wejść na blog Gazyni i też antywirus mnie nie puścił ostrzegając, że na jej blogu jest link do zawirusowanej strony. Czy też macie takie kłopoty czy mój antywirus zwariował?

81. Malowanie chmur na niebie.

2011-09-26T11:09:00.001+02:00

Weekend miałam bardzo pracowity. Wybierałam się na spotkanie robótkowe z e-dziewiarki ale nie dałam rady. Przez malowanie chmur na niebie.
Ale od początku. Najpierw pojechałam na budowę umyć okna. Umyłam tylko dwa, bo stwierdziłam, że przecież pokoje będą jeszcze malowane to po co sobie roboty dokładać? A że do tych umytych już okien miałam firanki (dostałam od mamy), to je od razu uszyłam (zabrałam ze sobą maszynę do szycia, żeby z tymi firankami nie jeździć tam i z powrotem) i powiesiłam w oknach. Niestety zabrało mi to trochę czasu i na spotkanie i już nie zdążyłam. A skoro na spotkanie nie zdążyłam, no i tych kolejnych okien nie myłam, no bo to malowanie nas czeka, no i skoro z malowaniem czekamy bo skończyły się pieniądze i nie ma czym malarzom zapłacić, to stwierdziłam, że spróbuję sama. Na pokój Michała farba była już kupiona. Wzięłam więc farbę, wałek, pędzle i poszłam malować. Do tego Michał zażyczył sobie namalowane na ścianie nad łóżkiem chmury. Postanowiłam się pobawić. Malarz ze mnie żaden i nigdy ścian nie malowałam, ale jaki problem to potem przemalować jak sknocę? Farba tak strasznie droga nie była. Malowałam sobotni wieczór i malowałam wczoraj całe popołudnie. I spodobało mi się to malowanie. Mężowi chyba też, skoro powiedział, że zaraz po wypłacie jedziemy kupić farbę na drugi pokój. Na szczęście w drugim pokoju chmurek ani niczego w tym stylu nie będzie, więc pewnie pójdzie szybciej. Zdjęcia będą za kilka dni jak będzie czas na budowę podjechać, no i farba na ścianie dobrze wyschnie. Nie wiem czy nie trzeba będzie robić jakiś poprawek. Do pomalowania została jeszcze wnęka okienna. Nie zdążyłam pomalować przed zmrokiem a w pokojach oświetlenia jeszcze nie ma.
Odkryłam nowy talent? A jak nabiorę wprawy to może się przebranżowię? Jako malarz pokojowy zarobię więcej.

80. A było już tak pięknie

2011-09-23T10:25:00.000+02:00

Dążę do ideału przez całe życie i jak już mi się wydaje, że jestem blisko, to zawsze następuje jakiś krach i jestem znowu daleko. W robótkach niestety mam podobnie. Od kilku dni miałam sytuację idealną. Rozpoczęty tylko jeden haft (GK) a na drutach sweterek z Dropsa. Ideał trwał bardzo krótko. Wczoraj mnie tak nosiło, że nie mogłam wytrzymać i zaczęłam nową robótkę. Pewnie z okazji jesieni. Przeglądałam pudło z włóczkami i wyciągnęłam dwa zapomniane motki Robin Double Knit. Kupiłam je jak Wojtek był malutki, żeby mu sweterek zrobić. Tyle, że kupowałam przez internet a jak przyszła paczka to stwierdziłam, że kolor odbiega od tego, który był na monitorze i na sweter dla Wojtka niezbyt pasuje. Motki leżały już tyle czasu, że nic by się nie stało, gdyby poleżały jeszcze trochę, a przynajmniej do czasu ukończenia bluzki. Ale nie. Nosiło mnie tak bardzo, że je wyjęłam i zaczęłam robić.

Będzie jesienny otulacz. Ma być dla mnie, ale czy będzie to nie wiem. To kolor mojej mamy i jak jej się spodoba to pewnie go jej dam (jak poprzednie robione dla siebie dwa kapelusze).

79. A Spring Beauty - c.d.

2011-09-22T16:43:00.000+02:00

Pomiędzy pracami domowymi i innymi aktualnymi robótkami powolutku stawiam krzyżyki. Niewiele przybyło ale już jest ciut bliżej końca :)

78. Bluzeczka z Dropsa - odsłona 1

2011-09-20T10:17:00.000+02:00

Ostatnio poczułam przesyt haftów i z wielką przyjemnością wróciłam do drutów. Jakiś czas temu zaczęłam robić letnią bluzeczkę, ale musiałam przerwać ze względu na haft. No to teraz do niej wracam. Co prawda już nie założę jej tego lata, ale na przyszłe będzie akurat. Jak się uprę to mogę ją nosić pod żakiet, ewentualnie jako kamizelkę. Włóczka to malinowa sonata. Szkoda, że to już moja przedostatnia robótka z tej włóczki (na szczęście mam jeszcze zachomikowane kilka motków) bo ją bardzo lubię i ubolewam nad upadłością producenta.
Ale do rzeczy. Bluzeczkę robię od góry bez zszywania na drutach numer 3. Jedno prucie do zera już za mną, więc mam nadzieję, że dalej będzie już dobrze.

Docelowo ma wyglądać tak.

77. Sikorki w oprawie

2011-09-19T12:31:00.000+02:00

Korzystając z tego, że musiałam oprawić plan lekcji, kupiłam przy okazji ramkę na sikorki. Nie leżą już więc w szufladzie tylko wiszą na ścianie. Co prawda miejsce mają tymczasowe, bo były robione do nowego domu, ale już teraz cieszą nasze oczy.

76. SAL - myszki - koniec, czyli co z nich powstało

2011-09-17T13:13:00.000+02:00

Planowałam każdą myszkę pokazywać w osobnym poście, ale stwierdziłam, że będzie to za długo trwało. Tak więc dzisiaj będzie wszystko.
Myszka numer 5

Myszka numer 6

Myszka numer 7

A oto co z myszek powstało.

Plan lekcji jest dla koleżanki Michała, która chodzi do szkoły baletowej. Jak tylko zobaczyłam te myszki od razu o niej pomyślałam. Dzisiaj obchodzi urodziny i mam nadzieję, że prezent jej się spodoba a moi chłopcy będą się dobrze bawić na imprezie urodzinowej :)
Na zielonym polu będzie umieszczony wydrukowany plan zajęć.Praca oprawiona jest tak, aby łatwo było wyjmować i wkładać do środka kartki z nowym planem.

75. SAL myszki cz.4

2011-09-16T12:10:00.000+02:00

Dzisiaj kolejna myszka. Tym razem z numerem 4

74. SAL myszki cz.3

2011-09-15T20:36:00.000+02:00

Dzisiaj kolejna myszka, czyli trzecia

Czas zbyt szybko pędzi, żeby delektować się wyszywaniem myszek. W dodatku choróbska też haftowania nie ułatwiają. Ale muszę zdążyć na sobotę. Została mi tylko do wyhaftowania jedna myszka i "zebranie wszystkiego do kupy".
Do tego chyba przez temperaturę i czasowe ograniczenie umysłowe przyznałam się na zebraniu w szkole u syna, że haftuję i że zbieram lalki i chyba będę coś pokazywać na "dniu zainteresowań" czy jak to się ma nazywać.

73. Tęczowa chusta

2011-09-13T13:36:00.002+02:00

Konkurs na e-dziewiarce się zakończył, więc mogę pokazać chustę, którą na ten konkurs zgłosiłam. Dostałam 5 głosów i bardzo serdecznie za nie dziękuję. I chociaż moja chusta nie cieszyła się wielkim powodzeniem to mnie się bardzo podoba i będę ją z przyjemnością nosić w jesienne ponure dni.

Włóczka Artistic Yarn 8/1 Rainbow 100 % wełna, druty nr 3,5, wzór "The Luna Moth Shawl".

72. Upominki

2011-09-12T10:34:00.002+02:00

Weekend spędziliśmy we Wrocławiu. Pojechaliśmy do znajomych na małą uroczystość. Z tej okazji przygotowałam dla koleżanki drobne upominki. Kosmetyczkę:

oraz chustę:

Chusta w skali mikro, czyli dla lalki o wysokości 16 cali (koleżanka też lalki Roberta Tonnera zbiera). Nie zdążyłam zrobić zdjęcia chusty na lalce, ale nadrobię kilka postów dalej, bo dla swoich lalek też takie chusty zrobiłam. A może od koleżanki dostanę zdjęcie jej lalki w chuście?

Z wyjazdem mieliśmy trochę kłopotów, bo nam się Michał rozchorował. Ściągnęliśmy więc do niego babcię i pojechaliśmy z jednym dzieckiem. Ale ledwo dojechaliśmy na miejsce rozłożyło mnie i Wojtka (musiał nam Michał wirusa podarować). Impreza minęła pod hasłem chusteczek do nosa i zbijania temperatury.
Tak więc kurujemy się. Dobrze, że mam kilka zaległych prac do pokazania, bo na robótki nie mam siły. Głowa pęka, z nosa się leje, a tu jeszcze dwójką chorych dzieci trzeba się opiekować.

P.S.
Powoli zaczynam mieć wprawę w przejeżdżaniu przez policyjne barykady. Źle zjechaliśmy z autostrady (a tak było oznakowane) i musieliśmy przejechać przez cały Wrocław. Dobrze, że mieliśmy mapę, ale i tak trochę pobłądziliśmy. A jak już znaleźliśmy prostą drogę to się okazało, że akurat była jakaś walka bokserska i droga była zamknięta. Na szczęście policjanci dali się uprosić i nas przepuścili. Gdybyśmy musieli znowu jakimiś objazdami jechać i dalej błądzić, bo chyba byśmy do Krakowa wrócili. Wrocław oznakowany jest fatalnie. Wczoraj gdy chcieliśmy wyjechać z miasta też nie mogliśmy znaleźć wyjazdu na autostradę. Niby nowa obwodnica, to powinna być dobrze oznakowana. Figa z makiem. Oznakowane były wyjazdy na Poznań i na Warszawę. A my chcieliśmy się dostać na A4. No to sobie pojeździliśmy znowu po mieście. No nic, następnym razem będziemy wiedzieć (albo pojedziemy pociągiem).

71. SAL - Myszki cz.2

2011-09-10T13:54:00.002+02:00

Dzisiaj wpis na szybko, bo za chwilę jedziemy do Wrocławia.
Myszka numer 2. Kolory dobierane "na oko".

Chciałam z tego miejsca jeszcze raz podziękować Vilemoo za wydruk schematu (buziaczek).

70. SAL - Myszki cz.1

2011-09-09T11:12:00.002+02:00

Kolejny post z cyklu zaległych. Myszki zaczęłam z dość sporym poślizgiem, ale jestem już w połowie. Dzisiaj myszka numer jeden (w oryginalnym schemacie myszka numer 4). Mulinek w swoim skarbczyku mam bardzo dużo a jednak schemat mnie zaskoczył. Okazało się, że nie mam ani jednej potrzebnej do wyszycia myszek. A że szkoda mi było wydawać pieniądze na nowe nici to robiłam tym co miałam. Tak więc kolory myszek to moja wesoła twórczość własna.

Myszki muszę zakończyć w przyszłym tygodniu, bo 17 września zostaną wręczone jako prezent urodzinowy dla koleżanki Michała. A jeszcze muszę zrobić z nich pewną rzecz, która ma być owym prezentem :)

P.S.
Czy Wam te myszki też kojarzą się z bajką "Roztańczona Angelina"?

69. Paczuszka

2011-09-08T11:56:00.000+02:00

Dzisiejszy wpis tez miał być zaległościowy, bo jeszcze kilka prac mi zostało do pokazania, ale nastąpiła zmiana planów. A wszystko przez paczuszkę, którą przyniósł listonosz.
Paczuszka zawierała candy od Kahlan . Spodziewałam się książki a okazało się, że oprócz książki jest jeszcze sporo innych rzeczy.

Najbardziej spodobała mi się haftowana zakładka. I chociaż sama sporo haftuję to takiej zakładki nie miałam ani jednej. No to wreszcie mam - tylko dla siebie :)

Bardzo, bardzo dziękuję :)

W odpowiedzi na komentarze:
Dendrobium Muzeum Miniatur jest tuż pod zamkiem, tam gdzie wcześniej były chaszcze. Można nawet kupić wspólny bilet na zwiedzanie zamku i miniatur.
Justa, Kinia, Dorothea to może jakieś umówione spotkanko na zamku ;)

68. Ogrodzieniec

2011-09-07T15:01:00.001+02:00

Pora na kolejny zaległy wpis. Tym razem z niedzieli. Pogoda była w sam raz na zwiedzanie, więc pojechaliśmy do Ogrodzieńca.

Lubimy tam jeździć. I nie tylko my. Ludzi było bardzo dużo. Prawdziwe "dzikie tłumy". Pewnie wszystkich zwabiła idealna pogoda.
Pospacerowaliśmy po zamku, obejrzeliśmy pokazy walk rycerzy i pokazy dawnych tańców dworskich.

A na koniec wycieczki obejrzeliśmy miniatury zamków Orlich Gniazd. Muzeum Miniatur działa od niedawna i byliśmy w nim pierwszy raz. Miniatury przedstawiają zamki tak, jak wyglądały zanim zostały zburzone. Zdjęć miniatur dzisiaj nie będzie, bo skończyła mi się pamięć w cyfrówce i robiliśmy aparatem na klisze. Tak więc trzeba czekać na odbitki.Wycieczka nam się bardzo udała.
No i nie byłabym sobą, gdybym jakiejś książki nie kupiła ;)

67. Zaległości - spodnie

2011-09-05T19:40:00.000+02:00

Znowu mi się narobiło masę zaległości w pokazywaniu prac. Ale nic to - kiedyś nadrobię. Będzie akurat na czas nicnierobienia. Dzisiaj zaległe zdjęcie spodni na właścicielu.

66. Osiedle przystosowane do osób niepełnosprawnych

2011-09-03T10:32:00.000+02:00

Dzisiaj będzie post nierobótkowy. Ale mnie nerwy ostatnio ponoszą na kierowców i muszę sobie ulać. Mieszkamy na nowym osiedlu. Przy sprzedaży mieszkań osiedle było reklamowane jako przyjazne osobom niepełnosprawnym. Teoretycznie jest, a jak jest w praktyce? W praktyce do każdego bloku jest podjazd na wózek. Krawężniki są bardzo wysokie, ale co jakiś czas są obniżane, żeby zjechać wózkiem. I cieszę się bardzo, że niepełnosprawna nie jestem, że jeżdżę tylko z wózkiem dziecinnym i że dzieci szybko rosną, bo dzień w dzień szału dostaję jak mam z tych udogodnień skorzystać.
Wczoraj nie wytrzymałam i zaczęłam robić zdjęcia. I będę je robić codziennie, celowo nie zamazując numerów rejestracyjnych samochodów. Zaznaczam, że to raczej nie są samochody mieszkańców osiedla, bo w tych godzinach większość z nich jest w pracy. Na osiedlu jest przychodnia specjalistyczna, sporo sklepów i lokali usługowych, do których ludzie przyjeżdżają samochodami.
Jeśli ktoś swój samochód rozpozna niech się wstydzi. A jak mnie poniesie to zacznę te zdjęcia do Straży Miejskiej i na Policję wysyłać.

Nasza droga do szkoły tuż po minięciu własnego bloku:

a tak wygląda bardzo często zejście z mojej blokowej klatki:

Po tym marnym kawałku trawnika wózkiem nie da się przejechać, bo jest na nim pełno psich kupek i nie ma szansy ich ominąć.

65. Air Show

2011-08-29T21:13:00.000+02:00

Myślałam, że fotografowanie samolotów jest łatwe. Bardzo się myliłam. Zanim ustawiłam zoom, zanim aparat ustawił ostrość to samolotu już nie było. Latały bardzo szybko. Za to oglądać było co. Wspaniałe popisy akrobatyczne. Niektóre figury były niesamowite. Do tej pory wydawało mi się, że zatrzymanie samolotu w powietrzu nawet na kilka sekund jest niemożliwe. A jednak okazało się, że niektórzy piloci potrafią to zrobić. Rewelacyjna była również symulacja walki powietrznej pomiędzy migami a F16.
A o czym piszę? O Air Show w Radomiu, czyli jednej z największych w Europie imprez lotniczych.
Zdjęcia marne, bo robione z balkonu. Mąż z Michałem poszli na płytę lotniska, więc zrobili trochę zdjęć, kiedy samoloty stały na ziemi, ale robili aparatem na klisze, więc zanim film zostanie wywołany to trochę czasu upłynie. Ja zostałam z Wojtkiem w domu, bo okazało się, że bardzo boi się huku.A huku było co niemiara, szczególnie jak przelatywały bezpośrednio nad blokiem (rodzinę mamy na ostatnim piętrze).

W sobotę pojechaliśmy do kuzynki (serwetki jej się bardzo spodobały) która mieszka bezpośrednio przy lotnisku. Ulice dojazdowe do lotniska były zamknięte dla samochodów, ale kuzyn zgłaszał policji nasz przyjazd, więc przepuszczono nas przez blokadę. Poczułam się jak VIP, bo przy blokadzie był zakaz ruchu, ale z adnotacją, że nie dotyczy mieszkańców i VIPów. Mieszkańcami nie jesteśmy, więc chyba tymi VIPami zostaliśmy ;)
Niestety zdjęć nie zrobiłam bo zamiast patrzeć na samoloty nadrabiałam rodzinne zaległości towarzyskie. Ale w drodze mieliśmy małą przygodę. Jechaliśmy pustą ulicą, z jednej strony pola, z drugiej pola a nad nami przeleciały dwa samoloty tak nisko, że miałam wrażenie, że podwoziami dotykają dachu naszego samochodu. Dziwne uczucie. Trochę się przestraszyłam i od razu stanął mi w pamięci wypadek, który zdarzył się na ostatnim pokazie dwa lata temu.
Impreza była bardzo udana i mam nadzieję, że następnym razem zobaczymy więcej, bo Wojtek będzie już starszy i może nie będzie się bał?

Widzieliście kiedyś serce przebite strzałą namalowane kolorowymi dymami przez samoloty?

P.S.
Przyznam się, że latać samolotami się boję ale do samolotów wojskowych (i pilotów w stalowych mundurach) mam sentyment. Może przez to, że na tym własnie lotnisku się urodziłam? Gwoli ścisłości - urodziłam się w szpitalu, ale prosto z porodówki rodzice przywieźli mnie na lotnisko bo tam wówczas mieszkali ;)
Lubiłam też chodzić z wujkiem oficerem do hangarów i oglądać maszyny od środka. Wujek od wielu lat jest już pośród obłoków, ale ile razy widzę w górze wojskowy samolot od razu stają mi przed oczami nasze wycieczki.

64. Komplet serwetek

2011-08-26T12:21:00.000+02:00

Czas biegnie jak szalony. Z niczym się nie wyrabiam. Nawet z fotografowaniem zaległych prac. Dzisiaj jednak poczułam się zmotywowana do wyjęcia aparatu, bo prezentowane serwetki mam w domu ostatni dzień. Jutro pójdą w świat.
Jedziemy po Michała i przy okazji odwiedzimy kuzynkę. Kuzynka mieszka w nowym domu. Co prawda w domu tym mieszka już od dawna, ale dotąd nie mieliśmy okazji, żeby ją odwiedzić. Wstyd się przyznać, ale nie widziałyśmy kilka lat. Tyle razy nas zapraszała a nigdy nie było czasu. Ponad 200 kilometrów w jedną stronę to jednak dużo. Jeśli jutro jej nie odwiedzimy to znowu minie rok zanim zjawimy się w jej okolicach.
A że do nowego domu nie idzie się z pustymi rękami, to zrobiłam jej komplet serwetek pod filiżanki. Myślicie, że pasuje na taką okazję?

63. Koniec wakacji

2011-08-22T10:31:00.001+02:00

Wakacje zawsze mijają zbyt szybko a rok szkolny zbliża się wielkimi krokami nieubłaganie. A jak to dzieci mają w zwyczaju - w wakacje zwykle szybciej rosną. Mój starszy też gwałtownie podskoczył, co zaskoczeniem nie było, gdyż zdążyłam się do tego przyzwyczaić. W związku z tym, że jego nagłe skoki wzrostu są już przewidywalne szycie wyjściowych ubrań zostawiłam na sam koniec wakacji. Poprzedni garnitur spakowany w pawlaczu czeka aż Wojtek do niego dorośnie a Michałowi trzeba było sprawić na 1 września coś nowego. Z racji dziury w domowym budżecie i sporego zapasu materiałów zachomikowanych w "latach tłustych" zrobiłam małą inwentaryzację. Znalazłam materiał, który mąż sobie kupił na garnitur i już od 2 lat zanosi go do krawca, tylko mu ciągle nie po drodze. Materiału było więcej niż mężowi potrzeba, więc ucięłam kawałek i uszyłam Michałowi spodnie. Ciężko się było przestawić na starego Łucznika mojej mamy, ale dałam radę dziwiąc się jak szybko człowiek potrafi przyzwyczaić się do lepszego. Odruchowo szukałam funkcji, których w maszynie mamy nie ma. Ale nic to. Przypomniały mi się dawne czasy, kiedy tylko na Łucznikach się szyło. Odmłodziłam się troszkę ;)
Spodnie gotowe. Przyznam się, że jestem z nich bardzo dumna. Na Michale układają się idealnie. Udało nam się też kupić eleganckie buty do garnituru. I tutaj zrobię darmową reklamę sklepom Boti, ale może komuś ta informacja się przyda. Są tam garniturowe buty dla dzieci. W tym sklepie, w którym robiliśmy zakupy rozmiarówka była od 34 w górę. Dla osób nieposiadających chłopców dodam, że bardzo ciężko jest kupić takie buty a adidasy do garnituru same wiecie jak wyglądają (inna sprawa, że garnitur dla dziecka też ciężko jest kupić - osobiście widziałam tylko w jednym sklepie z ceną przyprawiającą o zawrót głowy).
Zdjęcia takie sobie, bo właściciel spodni nadal przebywa u babci a kiedy mu je szyłam nie chciał zapozować do zdjęć, bo był zbyt zajęty graniem na komputerze (nawet z mierzeniem w trakcie szycia był problem). Tak więc zdjęcia na ludziu będą 1 września w drodze do lub ze szkoły.

I zbliżenie na materiał (niestety nie udało mi się sfotografować rzeczywistego koloru materiału)

Aż się prosi o marynarkę do kompletu, prawda? Michał zresztą też chce jeszcze marynarkę. Tylko mąż nie chce więcej materiału oddać bo się boi, że mu na garnitur nie wystarczy. Muszę go mocno przycisnąć, żeby wreszcie do tego krawca poszedł i przyniósł to co zostanie. Może na marynarkę jednak wystarczy?
I na koniec mój mały pomocnik ;)

W odpowiedzi na komentarze
Kiniu, niestety nie zobaczymy się w sobotę. Musimy pojechać po Michała i przywieźć go do domu, bo pierwszy dzwonek tuż tuż
Aniu, Iwonko, Dysiaczku, Gugo, Vilemoo, Myśli krzyżykiem pisane - dziękuję.
Magio przyznam, że o działalności gospodarczej myślę intensywnie od jakiegoś czasu, ale boję się, że nie będę miała zbytu a koszty tak czy inaczej ponosić będzie trzeba

62. Wróciłam

2011-08-21T21:02:00.000+02:00

I po urlopie. Brak internetu ma jednak wielkie plusy. Robótkowo wiele się działo. Ale dzisiaj nic nie pokazuję bo nie mam siły. Przejrzę zaległe wpisy na Waszych blogach i zaraz kładę się spać. Do jutra :)

61. Urlop

2011-08-14T10:16:00.000+02:00

Wyjeżdżam na tydzień. Dostępu do internetu niestety miała nie będę, ale za to będę miała dostęp do maszyny do szycia. A że potrzebuję uszyć coś na 1 września to prawdopodobnie to coś powstanie na wyjeździe (a przynajmniej mam taką nadzieję).
Zaczęty sweter tak jak podejrzewałam pójdzie do sprucia, bo włóczka okazała się wyjątkowo mało wydajna. Nie mam pojęcia co z niej zrobię. Myślałam, że pół kilograma to dużo, ale skoro na połowę rękawa (o długości 3/4) poszło całe 100 gram to wiem, że na całość nie wystarczy.
Papapa, do poczytania za tydzień :)

60. Sukienka

2011-08-13T00:13:00.000+02:00

Dużo wody upłynęło w Wiśle zanim wywołaliśmy zdjęcia z wesela. Na szczęście znalazło się jedno na którym widać sukienkę w całej okazałości.

Pechową bluzkę skończyłam, ale jeszcze nie miałam, okazji się w nią ubrać a na druty wskoczyło coś nowego. Na razie nie pokaże jednak co, bo nie wiem czy mi wystarczy włóczki. Liczę się z tym, że się narobię a potem wszystko spruję.

59. Herbaciarka

2011-08-10T12:16:00.000+02:00

Jakiś czas temu kupiłam drewnianą skrzynkę na herbatę. Planowałam ozdobić ją, żeby pasowała do nowej kuchni, ale że nowej kuchni jeszcze nie mam, to stała zapakowana na szafie. Tyle, że od dłuższego czasu chodziła za mną pewna myśl. Chodziła i nie dała się przegonić. No i moja słaba wola dzisiaj jej uległa. Ściągnęłam herbaciarkę, wyciągnęłam z pudełka i napełniłam zawartością.
Nie wydaje się Wam, że nici pasują do niej bardziej niż herbata?

58. Rysowanki, wycinanki

2011-08-09T21:47:00.000+02:00

Ale by mi się dzisiaj druty przydały. Już nie miały kiedy się rozwalić tylko akurat teraz. A to były jedyne "trójki" jakie miałam. Do kolejnych 2 bluzek, które mam w kolejce do zrobienia też akurat ten rozmiar jest potrzebny. A dzisiaj cały dzień byłam poza domem. Panowie się ulitowali i wreszcie dzisiaj przyjechali montować barierkę. Codziennie mówili, że przyjadą jutro, więc jak dzisiaj rano dostałam telefon, że będą za godzinę to mnie to nieźle zaskoczyło. Wrzuciłam do torebki tylko tekturki i nożyczki i pojechaliśmy. Czasu miałam baaaardzo dużo, bo montaż trwał DZIEWIĘĆ!!! godzin. Myślałam, że wrosnę i zakwitnę. Całą bluzkę bym mogła w tym czasie zrobić, gdybym miała druty ze sobą. Niestety nie miałam.
Za to wszystkie zabrane ze sobą kartoniki przerobiłam na bobinki. 123 sztuki. Na więcej brakło tekturek. Dorobiłam się przy okazji na palcach odcisków od nożyczek. Ale co tam - szybko się zagoi.

Brakuje jeszcze dziurek. O zabraniu na budowę dziurkacza nie pomyślałam ;)

57. Pechowa bluzka

2011-08-08T09:58:00.000+02:00

Już mi się przypomniało, czemu tej bluzki kiedyś nie skończyłam. W trakcie robienia ciągle przytrafiały się dziwne historie. Tym razem też mnie to nie ominęło. Pisałam ostatnio, że rękawy były gotowe w 3/4 (robiłam je jednocześnie). Tym razem postanowiłam skończyć je pojedynczo. W tym czasie wypadł nam wyjazdowy weekend, więc wzięłam je ze sobą z myślą, że na pewno je skończę, bo niewiele zostało. Nic bardziej mylnego. Jeden rękaw skończyłam. Kiedy zaczęłam spuszczać oczka na podkrój pachy w drugim rękawie coś mnie tknęło. Zaczęłam się przyglądać i znalazłam byka zrobionego na samym początku. Nie wiem czemu go wcześniej nie zauważyłam. Rękaw został spruty do końca. Ale mnie to bardzo nie zmartwiło. W końcu byłam na wyjeździe i miałam czas na dzierganie. Zrobiłam go prawie do połowy kiedy znowu dopadł mnie pech - zerwała się żyłka w drucie

Nowe druty już zamówione ale nie spodziewam się ich wcześniej niż w piątek. Na razie zawzięta jestem na tę bluzkę bardzo, ale zanim dojdą do mnie będę musiała zacząć coś nowego do noszenia w torebce. A obawiam się, że jak zacznę nową robótkę to znowu bluzka wyląduje w worku. Ciekawe kto będzie bardziej uparty: pechowa bluzka czy ja?
Trzymajcie kciuki, żeby przesyłka z nowymi drutami nie zaginęła na poczcie (tfu tfu tfu ).

56. A Spring Beauty - odsłona I

2011-08-06T08:54:00.001+02:00

Nadal się nie mogę doprosić o wydruk schematu myszek, więc naciągnęłam na krosno kanwę na kolejnego "goldenka". Tak więc wystartowałam 5 sierpnia. Ciekawe kiedy go skończę i ile będzie w tym czasie przerywników? Rozmiary ma takie jak Madam Rimsky-Korsakov, ale znacznie więcej łączonych kolorów.
Kanwa aida 16 zweigart, nici DMC.

Złożyłam papiery o "wczasy pod gruszą" to może wreszcie kupię sobie drukarkę? Niestety naprawa obecnej jest nieopłacalna. Wychodzi drożej niż kupno nowej :(

55. Trup w szafie

2011-08-03T11:27:00.000+02:00

a właściwie nie w szafie a w torbie z włóczkami. Robiłam porządki i na samym spodzie znalazłam nieskończoną bluzkę. Właściwie to sama nie wiem dlaczego jej nie skończyłam, skoro była prawie cała gotowa. Przód i tył był zszyty i wykończony pod szyją, a rękawy (robione jednocześnie) zrobione w 3/4. Na śmierć o niej zapomniałam. Przeleżała w tym worku jakieś dwa lata!! Muszę chyba zacząć zażywać specyfiki na poprawę pamięci. Myślicie, że to już starość????
W każdym razie wyciągnęłam te nieszczęsne rękawy z mocnym postanowieniem ukończenia.

Pisałam, że następną robótką miały być SALowe myszki, ale już jakiś czas temu padła mi drukarka i doprosić się męża nie mogę, żeby mi schemat wydrukował w pracy :(

54. Miarka - odsłona X - ostatnia

2011-08-01T12:46:00.000+02:00

Udało mi się wyciągnąć maszynę i skończyć miarkę. Wojtkowi się bardzo podoba. Na razie powiesiłam ją tylko do zdjęcia i zaraz chowam do szuflady. Docelowo zawiśnie w nowym domu w pokoju Wojtka. Na dole wszyłam kawałek taśmy z ołowianymi ciężarkami a na górze specjalnie do tego celu kupiony wieszaczek. Wzór nieco zmodyfikowałam, żeby zachować rzeczywiste odstępy. Na szczęście wzór na to pozwolił. Do modyfikacji wykorzystałam pszczółki i padające krople deszczu. I nawet mi się to podobało, bo nie traciłam czasu na patrzenie na schemat :)

A skoro wyjęłam maszynę to chyba nie będę jej chować. Może jeszcze coś przy okazji powstanie?

53. Miarka - odsłona IX

2011-07-31T21:52:00.000+02:00

Kolejny obrazek na miarce skończony.

Zanim zgrałam zdjęcie z aparatu na komputer wyhaftowałam miarkę do końca. Mam nadzieję, że jutro uda mi się ją uprać, uprasować i uszyć.

52. Równowaga w przyrodzie

2011-07-29T17:37:00.005+02:00

Prawdą jest powiedzenie, że równowaga w przyrodzie musi być. Ostatnio mój nastrój był grubo poniżej średniej. Tkwiłam w głębokim dole psychicznym z powodu problemów z balustradą i paru innych spraw. Ale ostatnio spotkało mnie też sporo bardzo miłych rzeczy. Dostałam od Was przesympatyczne komentarze, od Iwony 150 i Katarzyny dostałam wyróżnienie, a na dodatek wygrałam candy u Kahlan84 .
Nastrój mi się znacznie poprawił.

Odnośnie wyróżnienia.
Dziewczyny bardzo, bardzo Wam dziękuje za wyróżnienie. Jest mi niezmiernie miło, że postanowiłyście mi je przyznać. Trudno mi jednak przekazać pałeczkę dalej i wyróżniać konkretne blogi, bo musiałabym je chyba wybierać losowo. Regularnie zaglądam na wiele blogów i ograniczenie się do konkretnej liczby ulubionych jest w moim przypadku niemożliwe. Wyróżniam wszystkie blogi, które są na pasku z lewej strony. Czytam je regularnie i nie przegapiam ani jednego wpisu. Natomiast co do napisania trochę o sobie, to pisałam już dwa razy. Ale podam linka, do wpisu, który już jest przeniesiony na ten - nowy blog.
http://robotkowebajdurzenie.blogspot.com/2007/03/40-zabawa.html

I jeszcze o barierce. Kowal - choć spóźnił się ponad godzinę - przyjechał. Barierkę poprawił, więc jest już prawie dobrze. Prawie, bo jeszcze kilku poprawek wymaga. Ma być skończona za 2 tygodnie. Trzymajcie kciuki, żeby mu się udało dotrzymać terminu.

51. Szaliczek

2011-07-27T22:02:00.000+02:00

Szaliczek skończony. Jeden motek (50 g) włóczki Regia stretch color, druty 3,5.

50. Na uspokojenie

2011-07-25T12:36:00.000+02:00

Nerwy mnie zżerają. Zżerają mnie już od jakiegoś czasu, ale od wczoraj nie mogę sobie miejsca znaleźć. A wszystko przez barierkę do schodów. Zamówiliśmy ją kilka miesięcy temu. Miała być gotowa na maj. Mamy końcówkę lipca. Niezły poślizg, prawda? Na początku przesuwanie terminu nas nie martwiło, bo mieliśmy czas i inne "brudne" prace do zrobienia. Ale do czasu. Fachowiec obiecywał, że zrobi ją na koniec czerwca. A wtedy to już nam się zaczęło spieszyć. No i stale słyszeliśmy "w przyszłym tygodniu". Trzy tygodnie temu przywieźli ramę barierki do przymiarki. Totalna porażka. Byliśmy załamani. Nie wiedzieliśmy, czy czekać aż poprawią czy szukać innego fachowca, który nam ją zrobi. No ale nikt nie zrobi " na wczoraj". Już się zastanawialiśmy nad jakimkolwiek ślusarzem, który nam zrobi prowizorkę za jak najmniejsze pieniądze, żeby tylko odebrać dom. No ale obecny fachowiec obiecał ją poprawić na "za tydzień". Oczywiście tych "za tydzień" znowu było już kilka. Ostatni był w minioną sobotę - fachowiec nie przyjechał. Obiecał, że przyjedzie dzisiaj. A ja od wczoraj cała w nerwach: po pierwsze czy przyjedzie, po drugie czy przywiezie poprawioną barierkę, a po trzecie czy ta barierka to będzie to co miało być. Tylko tej nieszczęsnej barierki nam brakuje do odbioru domu. Potem trzeba będzie złożyć papiery i czekać miesiąc na odpowiedź. Boję się tylko, że bank nie będzie czekał i wymówi nam umowę kredytową za niedotrzymanie terminu umowy. Raczej nikogo w banku nie będzie obchodziło, że mieliśmy niesolidnego fachowca. A zegar bije nieubłaganie.
Z racji nerwowej atmosfery musiałam zrobić coś na uspokojenie. A że niesamowicie uspokaja mnie robienie na drutach, to wyciągnęłam włóczkę otrzymaną od Pimposhki . Włóczka ma niesamowicie energetyzujące kolory i chociaż jest jej malutko, bo tylko 50 g to na szaliczek dla malutkiej siostrzenicy powinno wystarczyć. No to się pouspokajam jeszcze troszeczkę.

49. Kamizelka skończona

2011-07-24T21:31:00.000+02:00

Jak na moje tempo pracy to bardzo szybko skończyłam tę kamizelkę. Na obecną pogodę jest w sam raz. Zdjęcia na modelu nie będzie bo model ciągle biegał i nie chciał się zatrzymać nawet na moment. Kolory wyszły trochę przekłamane ale tak to jest jak się robi zdjęcia przy sztucznym świetle.

A mnie już ciągnie do kolejnej robótki. Podejrzewam, że mogę mieć na nią dość dużo czasu, bo komputer coraz częściej się buntuje. Dzisiaj za każdym razem miałam kłopoty z uruchomieniem systemu. Boję się, że jego koniec jest coraz bliżej a na nowy na razie kasy brak.
Mam nadzieje, że jutro jednak się jeszcze pojawię. Pozdrawiam i miłej nocy wszystkim życzę.

48. Przerwa techniczna

2011-07-24T14:08:00.002+02:00

Spróbuję skopiować stary blog w to miejsce. Zajmie mi to dużo czasu i przez kilka dni na blogu mogą dziać się różne dziwne rzeczy. Ale mam nadzieje, że uda mi się wszystko przenieść i podzielić na kategorie. Niestety nie umiem przenieść Waszych komentarzy :(

edit:
Przeniosłam posty z dwóch pierwszych miesięcy prowadzenia bloga. Ile w nich wspomnień. Na razie przerwa w przenoszeniu.

47. Jak dziki osioł.

2011-07-23T23:52:00.000+02:00

Bardzo szybko z lwicy przerodziłam się w oślicę :D
Zaraz po wczesnym obiedzie pojechaliśmy na budowę sprzątać. To co zostawili po sobie robotnicy wołało o pomstę do nieba. No to sprzątaliśmy. Mąż wziął na swe barki porządki w garażu a mnie przypadła reszta. Z racji braku rupieci w środku ta reszta poszła nawet całkiem sprawnie, z wyjątkiem łazienki. Nawet mi do głowy nie przyszło, że można tak usyfić łazienkę. To co pokazują w "Perfekcyjnej pani domu" to przy tym pikuś. Zapakowałam więc domestosy, cify i inne szmaty i szorowałam. Zdarłam przy tym nawet dość grube rękawice. Narobiłam się jak ten przysłowiowy dziki osioł, ale najważniejsze jest, że łazienka nadaje się do użytkowania. Na szczęście więcej tam już samych robotników zostawiać nie będziemy (jak mieli większą robotę to tam nocowali, więc siłą rzeczy musieli korzystać z łazienki).
Po pracy wypiliśmy pierwszą kawę w nowym domu

Smakowała wybornie (pewnie dlatego, że pierwsza). Proszę nie patrzeć na wymiętoloną serwetę - żelazka jeszcze nie przewieźliśmy - zresztą i tak nie mamy jeszcze gniazdek ;) Kawę piliśmy po japońsku, czyli siedząc na podłodze, bo krzeseł też jeszcze tam nie mamy. Przewieźliśmy dzisiaj tylko ławę, ale i tak od razu zrobiło się bardziej po domowemu.
Na szczęście maluch był grzeczny i zaraz jak tylko przyjechaliśmy padł, więc można było coś zrobić.

Za to teraz ciekawa jestem do której będzie brykać. Mąż już od dawna śpi a ja siedzę z pełnym energii dzieckiem. Ale czemu się dziwić, skoro przespał całe popołudnie (obudził się o 21-ej jak się pakowaliśmy do domu).

46. Jak lwica

2011-07-23T13:54:00.000+02:00

Właśnie zaczęłam powątpiewać w moją normalność. Powoli przewozimy rzeczy. Na razie tylko te, które nie są nam potrzebne na co dzień. Dzisiaj też mąż zapakował dwie wielgachne torby do wywiezienia. Ale coś mnie tchnęło, żeby do nich zajrzeć. I co zobaczyłam? Moje gazetki ze wzorami na druty. Jak lwica rzuciłam się na torbę i zaczęłam je bronić od wywiezienia, bo przecież są mi niezbędne do życia. Czy to już się kwalifikuje do leczenia? Na razie jeszcze nie wiemy jak długo będziemy mieszkać w obecnym mieszkaniu. Co najmniej miesiąc a może dłużej? Pozbywanie się na tak długi czas moich rzeczy robótkowych to dla mnie tortura. Przy okazji zgromadziłam w jednym miejscu zapasy włóczek i kordonków. Nie przyznam się ile tego mam. Na szczęście mąż nie powiedział ani słowa a bałam się komentarzy. Po dzisiejszej akcji uświadomiłam sobie jak bardzo jestem uzależniona.
A tak na marginesie - chodzi za mną kolejny projekt na drutach, który MUSZĘ zacząć natychmiast (poprzednie oczywiście jeszcze nie są skończone).
Oj, źle ze mną. bardzo źle......

45. Miarka - odsłona VIII

2011-07-22T13:56:00.001+02:00

Za oknem wciąż pada, co powoduje, że miarki przybywa.

Musiałam zwiększyć odstępy pomiędzy obrazkami, więc kombinuję z pszczółkami :)

44. Kamizelka "torebkowa"

2011-07-21T14:23:00.000+02:00

Haftowanie miarki idzie nawet dość szybko, ponieważ codziennie pada. Ale, że nie pada non stop a czasem przerwy są wystarczająco długie, żeby wyskoczyć do parku, koniecznie musiałam rozpocząć nową robótkę "do torebki". W torebce zwykle noszę druty, szydełko lub czółenka. Na haftowaniu za bardzo trzeba się skupiać no i rozkładanie niteczek gdzieś na ławce w parku lub na krawędzi piaskownicy jest dość kłopotliwe. Z tego powodu nie noszę w torebce haftów (no chyba, że te skończone i przerobione np. na kosmetyczkę). Zrobiłam przegląd skarbca i wyciągnęłam końcówkę Pearl. Powinno wystarczyć na kamizelkę dla Wojtka. Robótka idealna do torebki, bo nie zajmuje dużo miejsca no i kamizelka przyda się dopiero na jesień, więc mogę sobie spokojnie dłubać bez pośpiechu. Ścieg ryżowy, więc nie wymaga patrzenia na robótkę i zamiast na druty mogę patrzeć na bawiące się dzieci .

A Wy jakie robótki nosicie w swoich torebkach? :)

43. Miarka - odsłona VII

2011-07-19T21:16:00.000+02:00

Pogoda ostatnio za bardzo nie sprzyja spacerom, więc na miarce pojawił się kolejny obrazek.

Powoli zbliżam się do końca miarki. Co do haftu, to wiem co będzie następne - też się zapisałam do zabawy w haftowanie myszek. Natomiast nie bardzo wiem co teraz zacząć na drutach a bez robótki trochę się nudzę kiedy siedzę w piaskownicy. Młody już nie chce się bawić w piasku z mamusią - woli się bawić z innymi dziećmi. Idealne warunki, żeby troszkę podziergać.

42. Prawidła

2011-07-18T19:39:00.000+02:00

Zastukał dzisiaj do mnie listonosz i przyniósł kopertę. Koperta jak to koperta - nic ciekawego. Ale za to co było w środku!!! Pięknie ozdobione prawidła. W rzeczywistości wyglądają o niebo lepiej niż na zdjęciu. Dostałam je od Dysiaczka Bardzo, bardzo dziękuję. Będą wspaniałą ozdobą przyszłej garderoby.
Prawda, że są piękne?

41. Lilac Leaf Shawl

2011-07-16T15:52:00.000+02:00

Czyli mój szal z oryginalną nazwą. Zblokował się ślicznie, wymiarów nie zmienił. Ale po przymiarce stwierdziłam, że jego długość absolutnie mi nie przeszkadza. Idealnie pasuje do białego futerka.

Wreszcie mam do czego nosić broszkę z zielonym bursztynem, którą kiedyś dostałam od męża a do niczego mi nie pasowała

Bursztyn jest zielony. Nie wiem czemu na zdjęciu wyszedł taki kolor. Robiłam zdjęcia w różnych ustawieniach i na każdym wychodzi żółtawy.
No i słynny test obrączki - egzamin zdany, a palce mam naprawdę cienkie (czasem i dziecięce pierścionki są na mnie dobre).

Z szala jestem bardzo zadowolona. Mam nadzieję, że będzie mnie ogrzewał zimą. Robiło się go przyjemnie i podejrzewam, że zrobię jeszcze co najmniej jeden. Ciemny fiolet ostatnio mi chodzi po głowie. Też będzie pasował do białego futerka :)
Z danych technicznych - druty numer 4 i cały motek, czyli 100 gram DLG (100% wełny). Szal jest bardzo milutki i wcale nie gryzie. Zapach owcy, który mnie wczoraj zdziwił, po wyschnięciu szala całkiem wywietrzał i nic go nie czuć. Widocznie zapach ten wydzielają tylko mokre włókna. Wniosek - unikać deszczu mając go na sobie.

40. Blokowanie

2011-07-15T22:59:00.000+02:00

Po upewnieniu się, że wszyscy domownicy są najedzeni zamknęłam się w kuchni i zblokowałam szal. I widzę, że przesadziłam z jego wielkością. Po zblokowaniu ma wymiary 2,35 x 0,66 metra. Nie przypuszczałam, że wyjdzie tak duży. W trakcie robienia szal mieścił mi się w garści a nie mam dłoni rozmiarów olbrzyma. Chciałam wyrobić cały motek i tak sobie robiłam aż się skończył. Szal zblokowałam na materacu, ale i materaca zabrakło. Dobrze, że miałam styropian na tyle gruby, że dorównał grubością materacowi. W każdym razie szal zajął calusieńką kuchnię i teraz nie da się do niej wejść. Mam nadzieje, że do rana wyschnie, bo przecież trzeba będzie zjeść śniadanie.
Szala nie prałam. Przepłukałam go tylko w letniej wodzie. W czasie robienia nie zakurzył się, bo cały czas go trzymałam w woreczku. Ale po zanurzeniu go w wodzie poczułam dziwny zapach. Chyba tak pachnie owca? W tej mierze doświadczenia niestety nie mam, bo pierwszy raz robiłam ze 100% wełny. Mieszanki z dodatkiem wełny takiego zapachu nie mają.

Do blokowania użyłam szpilek i drutów prostych. Drutów prostych już od dawna nie używam (bolą mnie przy robieniu na nich nadgarstki) i miałam się ich pozbyć. I dobrze, że tego nie zrobiłam, bo teraz się przydały. Jak to dobrze być chomikiem ;) Teraz się ich na pewno nie pozbędę bo kto wie ile jeszcze szali przede mną?

39. Szal - prawie koniec

2011-07-15T10:38:00.000+02:00

Skończyłam robić szal. Zostało tylko wykończenie. Tyle, że o ile lubię robić na drutach to wykończenie mnie zwykle okrutnie męczy. Ale jak mus to mus. Wyciągnęłam styropian, żeby naciągnąć szal. No i okazało się, że będzie problem, bo styropian jest za wąski. Naciągnęłam więc tylko początek szala w poprzek styropianu, żeby przyszyć bordiurę.

Nie cierpię zszywania włóczkowych robótek. Ale oczko po oczku bordiurę przyszyłam.

Zostało tylko naciągnięcie do zblokowania. I tu pojawił się problem. Mam za mało miejsca na podłodze. Coś będę musiała wykombinować.
Jak blokujecie szale? Najpierw moczycie a potem napinacie czy najpierw napinacie a potem zwilżacie wodą????

38. Chusta

2011-07-12T19:50:00.000+02:00

Zbliżam się z szalem do końca i myślę intensywnie nad chustą z kupionej ostatnio tęczowej wełny. Podobają mi się dwa wzory: aeolian i luna moth shawl . Coś za bardzo niezdecydowana jestem ostatnio. A może jeszcze coś innego mi wpadnie w oko?

37. Pakuję się

2011-07-11T14:27:00.000+02:00

Nie, nigdzie nie wyjeżdżam. Przecież dopiero wróciłam. Okazało się, że lakier na parkiecie wysechł i zaczynamy przewożenie rzeczy. Na razie tych najmniej potrzebnych a robiących w domu bałagan. Na pierwszy ogień idą książki, zimowe ciuchy, kołowrotek i jedno krosno hafciarskie. Zastanawiam się też nad wywiezieniem sporej części włóczek i tkanin. Tyle, że przy tym ostatnim trochę się waham, bo jak wywiozę to na pewno dostanę weny, żeby akurat z tego teraz - natychmiast coś zrobić/uszyć. Ale może wreszcie uda mi się choć trochę odgruzować mieszkanie?

36. Jesteśmy w domu

2011-07-11T11:25:00.002+02:00

Wczoraj wieczorem wróciliśmy do domu. Ale nie wszyscy. Michał chciał zostać, więc został. Będziemy mieć pretekst, żeby się wybrać jeszcze raz - po dziecko ;) Z jednym dzieckiem jest w domu o wiele ciszej niż z dwójką ;)
Pogoda nam nie dopisała, ale w sobotę było ślicznie, więc wykorzystaliśmy to na wycieczkę do Muzeum Wsi Radomskiej. Dawno tam nie byłam i się mile zdziwiłam zmianami jakie w tym czasie zaszły w muzeum. Była okazja do skończenia filmu z wesele ale co się okazało? W aparacie padły baterie. A że nie są to popularne baterie, więc w miejscowym kiosku ich nie mieli - film więc dalej jest nieskończony w aparacie. Ale zrobiłam kilka zdjęć na potrzeby bloga cyfrówką.
Na początek klasyka, czyli kołowrotek i warsztat tkacki

Podobała mi się również tablica z próbkami tkanin barwionych naturalnymi barwnikami, ze szczegółowymi opisami odcieni uzyskiwanych z danych roślin. Ciekawe dla osób interesujących się farbowaniem wełny. Ja się w to nie bawiłam, ale na wielu blogach pojawiają się wpisy o tej tematyce.

Nie mogło też zabraknąć maszyny do szycia :)

I troszkę wnętrz

Ciekawe były również miniatury chat. Miały częściowo zdjęte dachy i można było zajrzeć do środka. Szkoda, że nie były umeblowane (widać jak bardzo jestem przesiąknięta forum lalkowym ;) )

Nie byłabym sobą gdybym czegoś nie kupiła w sklepiku. Zawsze interesowały mnie dawne obyczaje, więc kupiłam te książeczki

oraz pozycję związaną z Powstaniem Styczniowym.

Niestety była to jedyna wycieczka jaką zrobiliśmy w trakcie wyjazdu - pozostałe dni były deszczowe.

35. Przestało padać!!!!

2011-07-07T14:08:00.000+02:00

Hurraaaa!!!!! Z tego szczęścia mało nie oszalałam. Od razu wybiegłam z domu. Z racji poprawy pogody wybieramy się dzisiaj do kuzynostwa. Pobiegłam do sklepu, żeby kupić coś dzieciom (głupio tak iść z pustymi rękami kiedy widujemy się maksymalnie dwa razy w roku). Jak wpadłam w szał zakupów, to wyszłam ze spodniami dla Michała i bluzką dla siebie. Michałowi spodnie były potrzebne, bo ostatnio znowu urósł (no i hurtowo produkuje dziury w spodniach) ale zakup dla mnie to już było chyba podeszczowe szaleństwo. Odkąd zaczęliśmy budowę (czyli od ładnych paru lat) jestem na wariancie oszczędnościowym. Sobie kupuję jedynie włóczki na wyprzedażach i materiały na końcówkach. Doszło do tego, że na całą 3-drzwiową szafę Komandora tylko jedna półka jest moja. Dzisiaj jednak zaszalałam i kupiłam bluzkę. Na szczęście nie była droga, bo wyrzuty sumienia by mnie całkiem zjadły, ale i tak do końca nie mam czystego sumienia. No ale ileż można sobie wszystkiego odmawiać? Nie piję, nie palę, do kosmetyczki nie chodzę, do fryzjera również. Kosmetyków używam tylko tych najpotrzebniejszych, bez ekstrawagancji z perfumami itp. No nic, równowartość bluzki to tylko dwa gniazdka elektryczne. Jakoś to przeżyję a mężowi się nie przyznam (i tak nie zauważy ;) ).

P.S.
Czy Wy też tak macie, że kiedy trzeba zacisnąć pasa to oszczędzacie wyłącznie na sobie? Na dzieciach się nie da (chociaż Wojtkowi ubranek nie kupuję, bo mamy wszystko po Michale), ale panowie, których znam jakoś tak do oszczędzania na swoich przyjemnościach skorzy nie są.

34. Ciągle pada

2011-07-06T17:20:00.000+02:00

A kiedy pada to dzieci się nudzą. Nie pakowaliśmy zbyt dużo zabawek, bo czas mieliśmy spędzać na świeżym powietrzu (wzięliśmy rowery) i na odwiedzaniu znajomych. Odkąd przyjechaliśmy ani razu nie wyszliśmy z domu. Bo na zewnątrz nie pada ale leje!!! Do tego prognozy nie zapowiadają poprawy pogody. Chłopaki psocą bo nie mają co robić a ja już sama nie wiem jakie zabawy im wymyślać. Taką pogodę najlepiej spędzać we własnym domu, gdzie zawsze jest się czym zająć. Najlepiej byłoby wrócić do domu, ale mąż nie może wziąć wolnego w pracy, żeby po nas przyjechać. Trzeba wytrzymać do weekendu.
Natomiast ja się nie nudzę. Deszczowa pogoda bardzo sprzyja robieniu na drutach. Szala przybywa.

33. Lokalny potop

2011-07-04T16:26:00.000+02:00

Dzisiaj mieliśmy bardzo niemiłą pobudkę. Obudził mnie szum wody. Myślałam, że ktoś włączył pralkę. Ale za chwilę moje starsze dziecko zaczęło krzyczeć, że na podłodze jest woda. Poderwaliśmy się wszyscy. Jeszcze nigdy tak szybko z łóżka się nie zerwałam. Nikt z wody nie korzystał, krany były pozakręcane a woda się lała. Okazało się, że pękł wężyk pod zlewem w kuchni. Mieliśmy ekspresowe i nieplanowane generalne porządki w kuchni (łącznie z odsuwaniem szafek). Na szczęście wszystko dobrze się skończyło, ale gdyby ten wężyk pękł w nocy albo gdy nikogo nie byłoby w domu to byłoby bardzo nieciekawie. I tak sobie teraz myślę, że wypadałoby wychodząc z domu zawsze główny zawór zakręcać. Tutaj to jest możliwe, ale w moim mieszkaniu niestety nie. Zawór mamy na klatce schodowej a dostęp do niego jest bardzo utrudniony, bo dzieli nas od niego galeria i dodatkowy domofon. Na szczęście teraz mamy do niego klucz, ale jak odbieraliśmy mieszkanie to kilka razy się komisja zbierała i nie mogliśmy odebrać mieszkania, bo sąsiadów nie było i nie miał nas kto wpuścić, żeby spisać stany liczników. Gdyby (tfu tfu odpukać) nam się takie coś przytrafiło i nie byłoby nas w domu to w razie nieobecności sąsiadów z owego korytarza nie ma możliwości awaryjnego zakręcenia wody. Spółdzielnia musiałaby zakręcić chyba główny zawór na cały blok. Kiedyś jednak budowali bezpieczniej. Indywidualny zawór był w mieszkaniu i jeden zbiorczy w piwnicy na każdą klatkę schodową oddzielnie.
Za oknem też woda się leje. Może i w niebie pękł jakiś wężyk?

P.S.
Połowa szalika za mną. Trochę mi się już znudziło to dziubanie z cieniutkiej nitki. Macham tymi drutami, że aż nadgarstki bolą a niewiele przybywa. Pocieszam się tylko, że po skończeniu i zblokowaniu powinno to ładnie wyglądać.

Edit:
Ledwo się uporaliśmy z lokalnym potopem, na całym osiedlu wyłączyli światło a zaraz potem wodę. Chyba coś było z ciśnieniem nie tak, skoro wybiło i na osiedlu. Możliwe, że zbyt wysokie ciśnienie wody spowodowało pęknięcie wężyka. Wodę puścili dopiero teraz. Dobrze, że pomiędzy jedną awarią a drugą zdążyliśmy się umyć i trochę wody nałapać na wszelki wypadek.
Ciekawie się ten tydzień zaczął. Strach pomyśleć co będzie dalej. Obejrzałam prognozę pogody i wynika z niej, że ma przestać padać dopiero w sobotę, kiedy będziemy już wracać do domu. No to sobie posiedzimy cały tydzień w czterech ścianach. Dobrze, że to nie płatne wczasy nad morzem. Wtedy bym się całkiem załamała. Ja co prawda za bardzo nie narzekam, bo gotować nie muszę (wreszcie mam czas na czytanie i robótki) ale chłopaki się nudzą i strasznie rozrabiają.

32. Wakacjowanie

2011-07-03T18:19:00.000+02:00

Z okazji wakacji spakowałam dzieci i wyjechałam. Nie, nie nad morze, w góry czy inne atrakcyjne turystycznie okolice. Z racji kończenia budowy w tym roku nas na to nie stać. Zrobiliśmy "najazd" rodzinie na Mazowszu. Zawsze to jednak odmiana. Powietrze dużo bardziej czyste no i nadrabiamy kontakty towarzyskie, które z racji odległości bardzo się rozluźniły. Zaproszeń dostaliśmy więcej niż dni, które planujemy tam spędzić. Nudzić się więc nie będziemy (i chyba nie porobótkuję zbyt wiele). Dostęp do internetu mam, natomiast nie mam możliwości zgrywania zdjęć na cudzy komputer (brak oprogramowania itd.) więc wpisów na blogu w tym czasie raczej nie będzie. Ale Wasze blogi będę odwiedzać jak zwykle.

Co do ostatniego wpisu, to nie tylko na drutach na budowie robię. W zasadzie to pierwszy raz miałam tak luźną tam wizytę. Za 2 lub 3 tygodnie będzie montowana barierka przy schodach a potem czeka mnie mycie dużej ilości okien i wielkie sprzątanie po cyklinowaniu parkietu na górze (cały dół jest pokryty pyłem) . Ktoś chętny do pomocy? ;)
Ja już teraz zbieram na to siły.

31. Co się robi na budowie?

2011-07-02T15:28:00.000+02:00

Teoretycznie odpowiedź brzmi - buduje się.
Niestety dzisiaj wydało się co ja robię na budowie. Dziecko uwieczniło na fotce, że mamusia na budowie robi szalik. No cóż, kiedyś i ten szalik zrobić trzeba. Pilnowałam dzisiaj pana majstra i szkoda było tracić czas. Parę rzędów szalika w tym czasie powstało ;)

30. Miarka - odsłona VI

2011-07-01T17:22:00.000+02:00

Od samego rana leje (nie pada tylko leje jak z cebra). Nawet nie poszliśmy na zakupy bo w taką pogodę to i przysłowiowego psa się nie wygania z domu. Dobrze, że jakieś zapasy jedzeniowe jeszcze w domu są. Zaraz nastawiam drożdże na chleb, bo chyba na kolację kupnego chleba nam braknie.
Młodszy zasnął a ja razem z nim. Ale na szczęście starszy mnie obudził, bo coś mu się w komputerze "zepsuło". No to już nie zasnęłam tylko usiadłam przy krośnie. I skończyłam tygryska.
Niech sobie bryka na miarce na zdrowie :)

29. Lajkoniku laj, laj....

2011-07-01T11:28:00.000+02:00

Wczoraj jak co roku po Krakowie tańczył Lajkonik. Nie mogło nas zabraknąć na tej imprezie. Trzeba dzieciom przekazywać tradycje. Nie udało nam się niestety dostać w ramię buławą bo było zbyt dużo ludzi i z wózkiem nie dało rady się "dopchać" ale i tak bawiliśmy się świetnie.

Połaziliśmy troszkę po Rynku i spotkaliśmy Elvisa ;)

Lubię spacery w okolicach Rynku - tu zawsze coś się dzieje. Wróciliśmy do domu bardzo późno, ja padłam a chłopaki nie, chociaż wybiegali się jak nigdy. Skąd dzieci mają tyle energii????

28. Próbka

2011-06-29T15:01:00.000+02:00

Od dłuższego czasu myślę nad firankami do mojej pracowni w nowym domu. Najłatwiej dopasować rozmiar stosując motywy. I chyba wreszcie znalazłam odpowiedni motyw. Jak na razie pasuje mi w 90%.

W próbce co prawda strzeliłam byka, ale nie będę poprawiać. Na obrus do domku dla lalek się nada ;)

Uchylę też rąbka tajemnicy i pokażę jak wyglądają okna. Są takie dwa:

Prawda, że aż się proszą o ręcznie robione firanki? Planuję połączyć koronkę szydełkową z tkaniną.

27. Szaleństwa ciąg dalszy

2011-06-28T20:16:00.000+02:00

Wczoraj przyszła jedna paczka a dzisiaj druga (i na razie ostatnia - w najbliższej przyszłości zakupów robótkowych już nie planuję). Na słowa "wyprzedaż włóczek" rozum mi się wyłącza. Tym razem też tak było. Cena była tak atrakcyjna, że grzechem byłoby nie skorzystać. Włóczka o składzie 25% moher 75% akryl. Jest ciut grubsza (na druty 5-6) , czyli idealna na kilka swetrów, które miałam w planach a na które obecna w domu włóczka była zbyt cienka. Mam nadzieję, że będę z niej zadowolona. Do tej pory nie miałam przyjemności jej posiadania ani macania.

Przyznam się, że wykupiłam cały zapas kremowej i bordowej.
Ale swetry z niej będę robić najwcześniej jesienią. Spis pozaczynanych robótek jest zbyt długi.

26. Zaszalałam

2011-06-27T15:25:00.000+02:00

Zaszalałam i znowu zrobiłam włóczkowe zakupy. Na nic zdały się moje własne tłumaczenia, że mam tyle włóczek w domu i powinnam najpierw wyrobić zapasy. Po prostu nie mogłam się powstrzymać. Jak zobaczyłam te cudne kolory to musiałam je kupić. Tęczowa wełna z przeznaczeniem na chustę do jesiennego płaszcza a bawełna na letnią bluzeczkę. I znowu zacznę kolejną robótkę nie kończąc poprzedniej. Ale nic to. Trzeba polubić własne wady (w tym przypadku włóczkoholizm) i żyć dalej (oczekując na kolejną przesyłkę z innej internetowej pasmanterii).

Pozdrowienia dla wszystkich obserwatorów :)

25. Nie-Poczta Polska

2011-06-26T16:11:00.000+02:00

Nigdy nie myślałam, że kiedykolwiek instytucja zwaną Pocztą Polską mi się przysłuży. Co prawda przysłużyła się całkiem nieświadomie, ale jednak. Jak wiadomo jest monopolistą na rynku a inne firmy świadczące podobne usługi muszą się nagimnastykować, żeby obejść przepisy. No to wymyślają różne cudeńka. Najpierw były doklejane do kopert blaszki, żeby przesyłka była cięższa. Początkowo blaszki te wyrzucałam, ale ostatnio blaszka była w kształcie serca, więc ją zostawiłam - może się przydać jako szablon przy robieniu karteczek. Z innej firmy dostaję rachunki bez blaszek. Kopertę obciążają cienkimi zeszycikami. A zeszyciki te (formatu A5) są idealne jak się gdzieś idzie z dziećmi - wsadzam do torebki zeszycik, kilka kredek i przez jakiś czas dziecko się nie nudzi. Ale jedna instytucja od której dostaję regularnie korespondencję wpadła na idealny pomysł obciążania kopert - wkłada do listów tekturowe notesiki. Notesiki nie mają zwykłych cienkich kartek - wszystko jest z białej tekturki. Są IDEALNE do bobinek na mulinki. Coraz bardziej podobają mi się pomysły firm na to aby nie korzystać z usług Poczty Polskiej. Ciekawe co jeszcze wymyślą a co ja będę mogła wykorzystać?

Mąż zabrał dzieci na spacer a ja siedzę sama w domu, robię konfitury, rysuję i wycinam bobinki i napawam się ciszą.
Miłego niedzielnego popołudnia dla wszystkich odwiedzających :)

24. Miarka odsłona V

2011-06-25T13:39:00.000+02:00

Miło, że do mnie zaglądacie choć wpisów od jakiegoś czasu nie było. Zaczęły się wakacje, więc czas jeszcze bardziej się skurczył. Zdjęć sukienki na razie nie będzie bo nie ma okazji, żeby skończyć film w aparacie i zanieść do wywołania.
Za to na osłodę kolejna odsłona miarki - przyjemnie się ją wyszywa. Druga strona wzoru skończona :)

Miłego weekendu :)

23. I po weselu

2011-06-20T18:46:00.000+02:00

Bardzo intensywnie ostatnio szyłam, ale wreszcie mogę odetchnąć i wrócić do pozaczynanych robótek (choć maszyny na razie nie chowam bo coś szyciowego mi jeszcze chodzi po głowie). Sukienkę skończyłam dosłownie w ostatniej chwili, ale skończyłam i jestem z niej zadowolona. Tyle, że zdjęć na razie nie będzie, bo robiliśmy je klasycznym aparatem a nie cyfrówką (z klasycznego są ładniejsze). Trzeba skończyć film i zanieść do wywołania. A jak już film będzie wywołany i zgrany na CD to wstawię zdjęcia na blog.
A teraz kończę i idę jeszcze troszkę pospać (balowaliśmy dwa dni i wróciliśmy wczoraj a w zasadzie dzisiaj w nocy).

22. Szyje się

2011-06-15T11:34:00.000+02:00

Wreszcie się wzięłam za szycie. Wczoraj w nocy zrobiłam wykrój a od dzisiaj szyję. Trzymajcie kciuki, żebym zdążyła skończyć w piątek. Jakoś niewyraźnie to widzę. Wojtek jest z tego powodu baaardzo szczęśliwy i ciągle mi "pomaga": a to wysypie szpilki z pudełka, a to poroznosi kawałki materiałów po całym mieszkaniu, porozwija nici ze szpulek itp. A ja ciągle wszystkiego szukam, nagle zniknęły nożyczki, dopiero miałam w ręku miarkę i nagle się rozpłynęła w powietrzu, zniknęła szpulka nici z maszyny.....
Więcej czasu zajmuje mi sprzątanie po Wojtku i szukanie potrzebnych rzeczy niż szycie. Może ktoś przygarnie małego urwisa choć na jedno popołudnie? Nocek zostało niewiele i niestety nie wystarczą.